วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

ความแตกต่างกันในลักษณะทางกายภาพและค่าความร้อนของเชื้อเพลิงเป็นอุปสรรคต่อการกำหนดสัดส่วนที่เหมาะสมของเชื้อเพลิงชีวมวล งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาองค์ประกอบของเชื้อเพลิงสองชนิดคือ แกลบและเปลือกไม้ยูคาลิปตัสเนื่องจากปัจจุบันมีโรงไฟฟ้าชีวมวลเกิดขึ้นอย่างมากในประเทศไทยตอบรับแผนพัฒนาพลังงานทางเลือกของหน่วยงานรัฐ จึงทำให้เกิดปัญหาการแย่งชิงเชื้อเพลิงในพื้นที่ และไม่เพียงพอต่อความต้องการในการผลิตกระแสไฟฟ้าเพื่อจำหน่ายเข้าระบบ ซึ่งจากแผนพัฒนาพลังงานทดแทนและพลังงานทางเลือกปี 2015 ที่มีการส่งเสริมการใช้ชีวมวลในการผลิตไฟฟ้าจากชีวมวลถึง 5,750 เมกะวัตต์ ชี้ให้เห็นว่าปริมาณเชื้อเพลิงที่จะต้องนำมาใช้เพื่อให้ได้การผลิตไฟฟ้าตามกำหนดหนดนั้นมีปริมาณมหาศาล แต่หากมีการพัฒนาคุณภาพของเชื้อเพลิงจะทำให้ปริมาณการใช้เชื้อเพลิงลดลงถึง 2 เท่าตัวของปริมาณการใช้เชื้อเพลิงปกติ จากการทดลองจะพบว่าปริมาณเชื้อเพลิงผสมที่มีการพัฒนาแล้วเพื่อนำมาใช้ในการเผาไหม้ในโรงไฟฟ้าชีวมวลขนาด 9.9 เมกะวัตต์ มีอัตราการใช้เชื้อเพลิงต่ำสุดอยู่ที่ 7.82 ตันต่อชั่วโมง เมื่อเทียบกับอัตราการใช้เชื้อเพลิงปกติหลังจากบดย่อยซึ่งอยู่ที่ 15.8 ตันต่อชั่วโมง จะพบว่ามีความแตกต่างกันมาก แต่ต้องคำนึงถึงอัตราส่วนของเชื้อเพลิงผสมที่เหมาะสมกับต้นทุนของการนำเชื้อเพลิงมาพัฒนาเพื่อเพิ่มคุณภาพด้วย ซึ่งผลของการศึกษาอัตราส่วนและความคุ้มค่าพบว่าอัตราส่วนของการผสมเชื้อเพลิงระหว่างแกลบกับเปลือกไม้ยูคาลิปตัส และความคุ้มค่าในการพัฒนาคุณภาพเชื้อเพลิงผสมที่เหมาะสมอยู่ที่หนึ่งต่อเก้าของหน่วยน้ำหนักตัน คือใช้แกลบในอัตราหนึ่งส่วน และเปลือกไม้ยูคาลิปตัสในอัตราเก้าส่วนของน้ำหนักรวมหนึ่งตันเพื่อนำมาเผาไหม้ในเตาเผาไหม้แบบตะกรับเลื่อนให้ได้ค่าความร้อนตามค่าพารามิตเตอร์กำหนด แต่ต้องคำนึงถึงการนำเชื้อเพลิงร่วมไปใช้ในอัตราส่วนที่เหมาะสมที่เตาเผาไหม้สามารถเผาไหม้ได้โดยไม่ก่อให้เกิดปัญหากับระบบการทำงานด้วย