วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558

จากการศึกษาโรงไฟฟ้าชีวมวลกรณีศึกษาแห่งหนึ่ง พบปัญหาเรื่องต้นทุนเชื้อเพลิงเพิ่มสูงขึ้น เนื่องมาจากการเติบโตของธุรกิจโรงไฟฟ้าชีวมวล ส่งผลให้แกลบซึ่งเป็นเชื้อเพลิงหลักของโรงไฟฟ้าชีวมวล เป็นที่ต้องการของตลาดในกลุ่มธุรกิจโรงไฟฟ้า ทำให้ราคาแกลบปรับราคาสูงขึ้น ต้นทุนในการผลิตไฟฟ้าของโรงไฟฟ้ากรณีศึกษาจึงปรับเพิ่มสูงขึ้นด้วย นอกจากนี้ยังมีปัญหาเรื่องความไม่แน่นอนของปริมาณเชื้อเพลิงชีวมวลที่มีการแปรผันตามฤดูกาลทางการเกษตร งานวิจัยฉบับนี้จึงทำการศึกษาแนวทางการบริหารจัดการเชื้อเพลิงที่มีอยู่ให้เกิดมูลค่าเพิ่มสูงสุด ตามศักยภาพการจัดหาเชื้อเพลิง โดยการปรับสัดส่วนเชื้อเพลิงใหม่ และลดค่าความชื้นเชื้อเพลิงเปลือกไม้ยูคาลิปตัสสด เพื่อนำมาใช้ทดแทนแกลบ ช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับเชื้อเพลิง ทำให้ประสิทธิภาพดีขึ้น และต้นทุนโดยรวมลดลง ในการวิจัยครั้งนี้ได้ใช้รูปแบบการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ (Mathematical Model) ในการหาสัดส่วนเชื้อเพลิงที่ใช้ในการผลิตไฟฟ้าตามฤดูกาลทางการเกษตร โดยมีเป้าหมายคือค่าใช้จ่ายด้านต้นทุนเชื้อเพลิงเทียบต่อหน่วยผลิตไฟฟ้าเสมือนต่ำที่สุด และมีขอบเขตในการตัดสินใจในด้านปริมาณการจัดหาเชื้อเพลิงแต่ละชนิดตามแต่ละฤดูกาล ค่าความชื้นรวมของเชื้อเพลิงไม่เกินค่าการออกแบบเครื่องจักร ค่าพลังงานเพียงพอต่อความต้องการในการผลิตไฟฟ้า และทำการวิเคราะห์ความคุ้มค่าในการลงทุนโครงการลดค่าความชื้นเชื้อเพลิงเปลือกไม้ยูคาลิปตัสสดโดยวิเคราะห์ความเป็นไปได้ ทั้ง 4 ด้านก่อนนำผลมาเปรียบเทียบแบบ Matrix และมีการให้น้ำหนักตามาลำดับความสำคัญ เพื่อช่วยในการตัดสินใจ ผลจากการศึกษาพบว่าการเลือกสัดส่วนเชื้อเพลิงให้เหมาะสมสามารถลดต้นทุนการผลิตไฟฟ้าลงได้จาก 1.55 บาท/kwhe ลดลงเหลือ 1.29 บาท/ kwhe และจากการวิเคราะห์ความคุ้มค่าในการลงทุนโครงการลดค่าความชื้นเชื้อเพลิงชีวมวลสำหรับโรงไฟฟ้ากรณีศึกษา พบว่าการลดค่าความชื้นเชื้อเพลิงโดยใช้เครื่องอบไล่ความชื้นแบบใช้ไอน้ำมีความคุ้มในการลงทุนมากที่สุด