วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบดัชนีวัดสมรรถนะหลัก และก่อให้เกิดประสิทธิภาพกับโรงงานกรณีศึกษา เพื่อให้เกิดการนำดัชนีวัดสมรรถนะหลักไปใช้ในการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง โดยนำมาศึกษากับอุตสาหกรรมผลิตสี ในการพัฒนาดัชนีวัดสมรรถนะหลักของโรงงานกรณีศึกษาดังกล่าวได้ใช้เกณฑ์ในการคัดเลือกดัชนีวัดสมรรถนะหลักตามหลักการ 4 มุมมองของ Balanced Scorecard และใช้ผลการประเมินตัวชี้วัดจากคณะกรรมการในที่ประชุม จนเหลือตัวชี้วัดของโรงงานกรณีศึกษาทั้งหมด 24 ตัว แล้วทำการประเมินผลเปรียบเทียบก่อนและหลังการปรับปรุงพบว่าผลที่ได้จากตัวชี้วัดทุกตัวดีกว่าค่าปัจจุบันที่เป็นอยู่ ตัวอย่างเช่น อัตราของเสียที่เกิดขึ้นจากการผลิตเดิมมีค่าปัจจุบันที่ 8% หลังจากการทำการประเมินแล้วพบว่าตัวชี้วัดดังกล่าวมีค่าลดลงจากเดิม 3.4% การทำระบบดัชนีวัดสมรรถนะหลักสำหรับองค์กร ควรมีการทบทวนดัชนีวัดสมรรถนะหลักอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง เนื่องจากในปีถัดๆไปอาจจะมีดัชนีวัดสมรรถนะหลักที่มีความสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันมากกว่าที่เป็นอยู่