โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาระดับความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาโปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล 2. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาที่มีภูมิหลังด้านอายุ ระดับชั้นปี ภูมิหลังการศึกษา และเจตคติที่เรียนภาษาอังกฤษแตกต่างกัน 3. เพื่อศึกษาปัญหาหรืออุปสรรคในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาโปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล และ 4. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาก่อนและหลังการอบรม กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยเลือกแบบเจาะจง โดยเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีหลักสูตร 4 ปี โปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล ชั้นปีที่ 1 4 คณะเทคโนโลยีสังคม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์ ที่กำลังศึกษาอยู่ในปีการศึกษา 2557 จำนวน 44 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบ (ก่อนและหลังการอบรม) แบบสอบถาม (ก่อนการอบรม) และการสัมภาษณ์เชิงลึก เพื่อศึกษาความสามารถการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษา โดยผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษ นักศึกษามีคะแนนเฉลี่ยหลังการอบรมในการเขียนภาษาอังกฤษสูงขึ้นกว่าก่อนการอบรม โดยมีระดับความสามารถและการพัฒนาการเขียนตามระดับความสามารถองค์ประกอบของการตรวจการเขียนระดับย่อหน้าทุกส่วน ซึ่งประกอบด้วย เนื้อหา การเรียบเรียงความคิด การใช้ไวยากรณ์ การใช้คำศัพท์ และการใช้เครื่องหมายวรรคตอนและสะกดคำ 2. เปรียบเทียบระดับความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาก่อนและหลังการอบรม หลังจากนักศึกษาได้รับการอบรมการเขียนภาษาอังกฤษ พบว่านักศึกษามีความเข้าใจในการเขียนภาษาอังกฤษมากยิ่งขึ้นจากระดับปานกลางเป็นระดับดี ซึ่งสรุปได้ว่าผลสัมฤทธิ์เปรียบเทียบระดับความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาหลังการอบรมจะสูงกว่าผลสัมฤทธิ์ระดับความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษก่อนการอบรม 3. เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาที่มีภูมิหลังด้านอายุ ระดับชั้นปี และภูมิหลังการศึกษา ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่างนักศึกษาเพศชายและหญิงในการเขียนภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม สำหรับภูมิหลังด้านอายุและระดับปีที่เรียนภาษาอังกฤษนั้นพบว่าจำนวนปีที่เรียนมีผลต่อองค์ประกอบของการเขียนระดับย่อหน้า นอกจากนั้น ความแตกต่างด้านภูมิหลังของนักศึกษากับความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษ 4. เจตคติต่อการเขียนภาษาอังกฤษ นักศึกษาส่วนใหญ่มีความรู้สึกต่อการเรียนการเขียนภาษาอังกฤษไปในระดับความคิดเห็นที่ดีมาก โดยมีความพอใจและเห็นด้วยอย่างยิ่งในการเรียนวิชาการเขียนภาษาอังกฤษ เนื่องจากมีความคิดเห็นว่าเป็นวิชาที่มีอิทธิพลทำให้นักศึกษาเกิดความสนใจที่จะเรียนรู้และพัฒนาตนเองในการเขียนเพื่อนำไปใช้ในอนาคต ถึงแม้ว่าการเขียนจะเป็นทักษะที่ยากและต้องอาศัยเวลาในการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง 5. ปัญหาหรืออุปสรรคในการเขียนภาษาอังกฤษ นักศึกษาส่วนใหญ่มีปัญหาหรืออุปสรรคมากในด้านการเรียนรู้ส่วนบุคคล ซึ่งพบว่านักศึกษามีความกังวลในการเขียนภาษาอังกฤษในด้านองค์ประกอบต่างๆ ของการเขียนระดับย่อหน้า ซึ่งประกอบด้วย เนื้อหา การเรียบเรียงความคิด การใช้ไวยากรณ์ การใช้คำศัพท์ และการใช้เครื่องหมายวรรคตอนและสะกดคำ