วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530

วัตถุประสงค์ของการวิจัย การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการให้เหตุผลเชิงจริยธรรม กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจริยธรรมในวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในกรุงเทพมหานคร วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชายและหญิง จำนวน 437 คน ซึ่งศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2527 จากโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 13 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถาม เดอะ ดีไฟนิง เทสต์ (The Defining Issues Test) ของ เรสต์ ฉบับภาษาไทย ซึ่งแปลและเรียบเรียงโดย ศรีวรรณา เขียวลี วณี ออมสิน สุพัฒรศรี ขุมทรัพย์ และสุรณีย์ จุติดำรงพันธ์ และแบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจริยธรรมในวิชาสังคมศึกษา ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น ตามหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น พุทธศักราช 2521 และมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524 วิเคราะห์ข้อมูลโดย การหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัย การให้เหตุผลเชิงจริยธรรม กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจริยธรรมในวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในกรุงเทพมหานคร มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐานที่ตั้งไว้