วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

ศึกษาสภาพการปนเปื้อนของคาร์บาริลและคลอร์ไพริฟอสในดิน ภายในสนามกอล์ฟ แหลมฉบัง อินเตอร์เนชันแนล คันทรีคลับ โดยทำการเก็บตัวอย่างดินทั้งหมด 4 สถานี สถานีละ 4 จุดเก็บ จุดเก็บละ 3 ระดับความลึก (0-5, 5-10 และ 10-20 เซนติเมตร) จำนวน 4 ครั้ง ใน 2 ฤดู คือ ฤดูฝน (กันยายน-ตุลาคม 2535) และฤดูหนาว (ธันวาคม 2535-มกราคม 2536) ตัวอย่างที่ได้นำมาวิเคราะห์ด้วยวิธีแกสโครมาโตกราฟี พร้อมกับวิเคราะห์พารามิเตอร์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ด้วยวิธีการวิเคราะห์ตามคู่มือการวิเคราะห์ดินของ ASA-SSSA, 1982 ผลการวิเคราะห์พบว่า ปริมาณคลอร์ไพริฟอสในดินของทุกระดับความลึก มีค่าน้อยกว่า 0.001 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ทุกสถานี ในช่วงเดือนตุลาคม, ธันวาคม 2535 และมกราคม 2536 รวมทั้งบริเวณหลุมทรายติดกับกรีน 3B ส่วนปริมาณคลอร์ไพริฟอสในดินของทุกระดับความลึก ในเดือนกันยายน 2535 เกือบทุกสถานีสามารถตรวจพบได้ในระดับ nd-0.053, nd-0.021 และ nd-0.014 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ตามระดับความลึกของตัวอย่างดินที่เก็บ สำหรับปริมาณคาร์บาริลนั้นตรวจพบในระดับที่ต่ำกว่าความสามารถที่เครื่องมือสามารถตรวจวัดได้ (nd) กล่าวคือ ต่ำกว่า 0.001 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ฉะนั้นอาจกล่าวได้ว่า ระดับการปนเปื้อนต่ำสุดของสารเคมีทั้ง 2 ชนิด ภายในสนามกอล์ฟใหม่ที่ศึกษา มีค่าต่ำกว่า 0.001 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม โดยเฉพาะคาร์บาริลมีปริมาณอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าระดับที่ยอมให้มีได้ในดิน (0.05 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม) ซึ่งกำหนดโดยสหภาพโซเวียต (1973)