วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2526

การทดลองโดยใช้เครื่องทดลองขนาดห้องปฏิบัติการ พบว่ากรรมวิธีสลับป้อนน้ำเสียเข้าถังเติมอากาศ 6 ถัง เรียงลำดับจากถังแรกถึงถังสุดท้าย แล้วกลับมาเริ่มใหม่อีก เป็นกรรมวิธีที่สามารถนำมาใช้ควบคุมและแก้ไขปัญหาตะกอนจมไม่ลงในระบบแอคติเวทเต็ดสลัดจ์ได้ ผลการทดลองรวม 6 ครั้ง ในระยะเวลา 150 วัน พบว่ากรรมวิธีสลับป้อนน้ำเสียลงในถังเติมอากาศ 6 ถัง ที่สามารถรับภาระบรรทุกสารอินทรีย์ 0.367 กรัม ซีโอดี / กรัม MLSS-วัน มีประสิทธิภาพในการลดซีโอดีได้ร้อยละ 95 ซึ่งใกล้เคียงกับกรรมวิธีป้อนน้ำเสียแบบผสมทั่วกัน (completely mixed) ในระบบแอคติเวทเต็ดสลัดจ์ เมื่อเปรียบเทียบการทำงานของกรรมวิธีสลับป้อนน้ำเสีย กับวิธีป้อนน้ำเสียแบบผสมกันทั่วถึงในระบบแอตติเวทเต็ดสลัดจ์ พบว่าตะกอนจุลินทรีย์ที่ได้จากกรรมวิธีสลับป้อนน้ำเสียมีค่าดรรชนีปริมาตรตะกอน (SVI) ต่ำ ซึ่งอยู่ระหว่าง 40 ถึง 80 มล/ก. ตลอดระยะเวลาการทดลอง 45 วัน แต่กรรมวิธีสลับป้อนน้ำเสียแบบผสมกันทั่วถึง ให้ค่าดรรชนีปริมาตรตะกอนสูงถึง 645 มล/ก เมื่อทำการทดลองได้เพียง 19 วัน ซึ่งแสดงว่ากรรมวิธีป้อนน้ำเสียสามารถควบคุมปัญหาตะกอนจมไม่ลงได้ ในขณะที่กรรมวิธีป้อนน้ำเสียผสมกันทั่วถึงไม่อาจควบคุมปัญหาดังกล่าว นอกจากนี้กรรมวิธีสลับป้อนน้ำเสียยังสามารถควบคุมปัญหาตะกอนจมไม่ลงอย่างได้ผล โดยสามารถแก้ไขตะกอนจุลินทรีย์ซึ่งเคยประสบปัญหาตะกอนจมไม่ลง ให้กลัยคืนสู่ปรกติได้ในช่วงระยะเวลาเพียง 20 วัน ในการวิจัยนี้ได้วิเคราะห์ค่าอัตราการใช้ออกซิเจนของตะกอนจุลินทรีย์ ซึ่งพบว่าความสัมพันธ์ระหว่างอัตราการใช้อ๊อกซิเจนกับเวลาในช่วงป้อนน้ำเสีย เป็นในรูปของสมการ power curve แต่ในช่วงหยุดป้อนน้ำเสีย ความสัมพันธ์ระหว่างอัตราการใช้ออกซิเจนกับเวลาเป็นในรูปของสมการ exponential curve ดังแสดงในผลการทดลอง