วิทยานิพนธ์ (รป.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2532

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารงานของศูนย์ประสานการพัฒนาชนบทระดับจังหวัด (ศปช.จ.) ในมิติเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมทางการบริหาร ปัจจัยเบื้องต้นทางการบริหาร กระบวนการทางการบริหารและการบรรลุผลสัมฤทธิ์ในการจัดตั้ง ศปช.จ. ตลอดจนปัญหาอุปสรรคและแนวทางแกไขปัญหาดังกล่าว ผลการวิจัยสรุปได้เป็น 7 ส่วน ดังนี้ (1) สภาพแวดล้อมทางการบริหาร พบว่า เจ้าหน้าที่เห็นความจำเป็นและประโยชน์ในการจัดตั้ง ศปช.จ. และรูปแบบการจัดองค์กรของ ศปช.จ. ว่ามีความเหมาะสมระดับสูง รวมทั้งเห็นว่า ศปช.จ. ไม่ซ้ำซ้อนกับองค์กรที่มีอยู่เดิมและมีจำนวนคณะทำงานเหมาะสมดีแล้ว (2) ปัจจัยเบื้องต้นทางการบริหาร พบว่า ลักษณะภูมิหลังเจ้าหน้าที่มีความเหมาะสมระดับสูง แต่จำนวนอัตรากำลังความสะดวกและเพียงพอของวัสดุอุปกรณ์ สถานที่ปฏิบัติงานและงบประมาณมีความเหมะสมระดับปานกลาง (3) กระบวนการทางการบริหาร พบว่า ภาวะผู้นำมีความเหมาะสมระดับสูง แต่ความเข้าใจนโยบายของ ศปช.จ. การวางแผนปฏิบัติงาน การประสานงาน ขวัญและแรงจูงใจ เอกภาพการบังคับบัญชา การรายงานผลและการประเมินและติดตามผลมีความเหมาะสมระดับปานกลาง (4) การบรรลุผลสัมฤทธิ์ พบว่า ภายหลังการจัดตั้งคณะทำงานมีการบรรลุผลสัมฤทธิ์ในทุกเรื่องสูงกว่าก่อนการจัดตั้งคณะทำงาน (5) การเปรียบเทียบความเห็นระหว่างกลุ่มผู้บริหารงานกับกลุ่มผู้ปฏิบัติงาน พบว่า ทั้งสองกลุ่มมีความเห็นแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (6) การเปรียบเทียบความเห็นระหว่างกลุ่มจังหวัดที่หน.สนจ. ระดับ 8 กับกลุ่มจังหวัดที่ หน.จ.ระดับ 7 พบว่า มีเพียงความเห็นต่อกระบวนการทางการบริหารเท่านั้นที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (7) การศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการบรรลุสัมฤทธิในการจัดตั้ง ศปช.จ. อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ พบว่า ได้แก่ การได้รับความสนใจและสนับสนุนจากผวจ. การประสานงานระหว่างคณะทำงานกับ ศปช.จ. และความสะดวกและเพียงพอของวัสดุอุปกรณ์