วิทยานิพนธ์ (สต.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533

การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 และอำนาจการทดสอบของตัวสถิติที่ตรวจสอบอัตตสหสัมพันธ์ตำแหน่งที่ 4 ทั้ง 4 ตัวคือ 1) ตัวสถิติทดสอบเดอร์บิน – วัตสัน 2) ตัวสถิติทดสอบวอลลิส 3) ตัวสถิติทดสอบโทมัส-วอลลิส และ 4) ตัวสถิติทดสอบบ๊อกซ์-เฟี๊ยซ ภายใต้เงื่อนไขของค่าอัตตสหสัมพันธ์ตำแหน่งที่ 4 ขนาดตัวอย่างและพารามิเตอร์ที่กำหนดรูปแบบตัวแปรอิสระ 2 ตัว ข้อมูลที่ใช้งานจากการทดลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล โดยจำลองการทดลองด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ AMDAHL 5860 1,000 ครั้ง สำหรับแต่สถานการณ์ที่กำหนดในการคำนวณหาค่าความน่าจะเป็นของความผิดพลาดประเภทที่ 1 และอำนาจการทดสอบของตัวสถิติทดสอบทั้ง 4 ตัว ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการวิจัยสรุปได้เป็น 2 ส่วน ดังนี้ 1) ความสามารถในการควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 สำหรับทุกๆ ค่าพารามิเตอร์θ11 , θ14, θ24 ตัวสถิติทดสอบวอลลิส ตัวสถิติทดสอบโทมัส-วอลลิส และตัวสถิติทดสอบบ๊อกซ์-เฟี๊ยซ สามารถควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1ได้ทุกขนาดตัวอย่าง ส่วนตัวสถิติทดสอบเดอร์บิน – วัตสัน สามารถควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 เมื่อขนาดตัวอย่างใหญ่หรือค่อนข้างใหญ่ 2) อำนาจการทดสอบภายใต้เงื่อนไขต่าง ๆ ในทุกสถานการณ์ของการทดลอง ตัวสถิติทดสอบวอลลิส ให้อำนาจการทดสอบสูงสุด รองลงมาคือ ตัวสถิติทดสอบโทมัสขวอลลิส และตัวสถิติทดสอบบ๊อกซ์-เฟี๊ยซ จะให้อำนาจการทดสอบใกล้เคียงกัน สำหรับตัวสถิติทดสอบเดิอร์บิน-วัตสันให้อำนาจการทดสอบต่ำที่สุด