วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างคะแนนสมรรถภาพทางกายแต่ละรายการทดสอบกับคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัยและโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนสมรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวด้านความแข็งแรง-ความอดทนของกล้ามเนื้อท้องด้านสัดส่วนของร่างกายด้านความแข็งแรง-ความอดทนของกล้ามเนื้อของร่างกายส่วนบนและด้านความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตและระบบหายใจกับคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีความสัมพันธ์กันดังต่อไปนี้ 1.1 คะแนนสมรรถภาพทางกายด้านสัดส่วนของร่างกายด้านความแข็งแรง-ความอดทนของร่างกายส่วนบนด้านความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตและระบบหายใจและด้านความแข็งแรง-ความอดทนของกล้ามเนื้อท้องมีความสัมพันธ์กับคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .129, - .080, .058, .056) 1.2 คะแนนสมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวไม่มีความสัมพันธ์กับคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (r = - .021) 2. ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหูคูณระหว่างคะแนนสมรรถภาพทางกายด้านสัดส่วนของร่างกาย (X3) ความแข็งแรง-ความอดทนของกล้ามเนื้อของร่างกายส่วนบน (X4) ความเข็งแรง-ความอดทนของกล้ามเนื้อท้อง (X2) และความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตและระบบหายใจ (X5) กับคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (Y) มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (R= .1909) 3. สมการถดถอยเพื่อทำนายตัวเกณฑ์หรือผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (Y) ด้วยตัวทำนายหรือสมรรถภาพทางกายแต่ละด้าน (X) ในสมการรูปคะแนนดิบและรูปคะแนนมาตรฐานด้วยวิธีการวิเคราะห์การถดถอยพหูคูณแบบชั้นบันไดมีดังต่อไปนี้ จากคะแนนดิบ Ŷ=1.6401 + .0095x3 - .0099x4 + .0057x2 + .0063x5 จากคะแนนมาตรฐาน Ẑy = .1259zx3 - .1314zx4 + .0891zx2 + .0840zx5