วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530

จากการศึกษาการเลี้ยงผึ้งและผลผลิตน้ำผึ้งของผึ้งพันธุ์ (Apis mellifera Linn) ที่นำไปเลี้ยงในสวนผลไม้ภาคตะวันออกของประเทศไทยพบว่าสวนผลไม้เป็นสถานที่เหมาะสมสำหรับน้ำผึ้งไปเก็บน้ำหวานในช่วงฤดูดอกไม้บานและจัดตั้งเป็นสถานที่ใช้เลี้ยงผึ้งเป็นอุตสาหกรรมได้เนื่องจากมีพืชหลายชนิดที่ผึ้งสามารถใช้เป็นแหล่งละอองเกสรและน้ำหวานได้ การสะสมน้ำผึ้งของผึ้งพันธุ์ในรังชั้นเดียวและรังสองชั้นจากมะนาวในช่วง 10 วันและเงาะในช่วง 16 วันมีค่าเป็น 5.48+.0.52, 8.27+71.33 และ 6.24+1.77, 11.02+2.47 กิโลกรัมมีค่าความชื้นประมาณ 25.08+1.29 และ 25.60+0.46%ตามลำดับผึ้งที่เข้าหาอาหารในดอกไม้แบ่งเป็น 3 ประเภทคือผึ้งที่เก็บเฉพาะละอองเกสรผึ้งที่เก็บเฉพาะน้ำหวานผึ้งที่เก็บทั้งละอองเกสรและน้ำหวานในเวลาเดียวกันจำนวนผึ้งที่เข้าหาอาหารในดอกมะนาว ดอกหญ้าคา ดอกไมยราฟ ดอกเงาะ และดอกมะพร้าวเฉลี่ยประมาณ24.99+20.587, 28.73+27.45, 31.08+12.80, 38.15+49.01และ131.97+64.86การเข้าหาน้ำของผึ้งพบว่าผึ้งจะเข้าหาน้ำเฉลี่ยประมาณ75.13+47.78ตัว/ช.ม.