วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2532

การศึกษาวิจัยนี้ได้ทำการเปรียบเทียบการทำงานของบ่อหมักไร้ออกซิเจนแบบสองขั้นตอนกับแบบธรรมดาในการกำจัดน้ำเสียที่มีพีเอชต่ำระดับออร์แกนิคโหลดดิงที่ใช้ในการวิจัยมี 3 ระดับคือ 0.3 0.6 และ 0.9 กก.ซีโอดี/ม3-วัน น้ำเสียที่ใช้ป้อนเข้าสู่ระบบที่ระดับออร์แกนิคโหลดดิง 0.3 และ 0.6 กก.ซีโอดี/ม3-วัน เป็นน้ำเสียสังเคราะห์ซึ่งเตรียมจากน้ำสับปะรดผสมกับน้ำตาลแล้วทำการเจือจางเพื่อให้ได้ความเข้มข้นของซีโอดี 3,000 และ6,000 มก./ล. และน้ำเสียที่ป้อนเข้าสู่ระบบที่ระดับออร์แกนิคโหลดดิง 0.9 กก.ซีโอดี/ม3-วัน เป็นน้ำเสียจริงจากโรงงานผลิตผลไม้อบแห้งซึ่งมีความเข้มข้นของซีโอดีประมาณ 25,000 มก./ล. และที่ระดับออร์แกนิคโหลดดิง 0.9 กก.ซีโอดี/ม3-วัน นี้ได้ทำการเปรียบเทียบการทำงานของบ่อหมักของบ่อหมักไร้ออกซิเจนที่เติมสารอาหารเสริม N และ P กับบ่อหมักไร้ออกซิเจนที่ไม่เติมสารอาหารเสริม N และ P ด้วย จากผลการศึกษาวิจัยพบว่าบ่อหมักไร้ออกซิเจนแบบสองขั้นตอนมีเสถียรภาพในการทำงานสูงกว่าบ่อหมักไร้ออกซิเจนแบบธรรมดา กล่าวคือ บ่อหมักไร้ออกซิเจนสองขั้นตอนสามารถรับออร์แกนิคโหลดดิงได้ถึง 0.9 กก.ซีโอดี/ม3-วัน และมีประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดี 96% ในขณะที่บ่อหมักไร้ออกซิเจนแบบธรรมดาสามารถรับออร์แกนิคโหลดดิงได้เพียง 0.6 กก.ซีโอดี/ม3-วัน และจากการเปรียบเทียบการทำงานของบ่อหมักไร้ออกซิเจนที่เติมสารอาหาร NและP กับบ่อหมักไร้ออกซิเจนที่ไม่เติมสารอาหารเสริม N และ P พบว่าสมรรถนะการทำงานของบ่อหมักไร้ออกซิเจนที่เติมสารอาหารเสริม N และ P ดีกว่าบ่อหมักไร้ออกซิเจนที่ไม่เติมสารอาหารเสริม N และ P กล่าวคือที่ระดับออร์แกนิคโหลดดิงเดียวกันคือ 0.9 กก.ซีโอดี/ม3-วัน บ่อหมักไร้ออกซิเจนที่เติมสารอาหารเสริม N และ P สามารถทำงานได้และมีประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดี 98% ในขณะที่บ่อหมักไร้ออกซิเจนที่ไม่เติมสารอาหารเสริม N และ P มีการทำงานล้มเหลว