วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อทราบและเข้าใจถึงบทบาทตลอดจนประโยชน์และปัญหาของสื่อวีดีโอทั้งในสภาพปัจจุบันและแนวโน้มในอนาคตปีพ.ศ. 2530 – 2540 และเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้สื่อวีดีโอเพื่อสนับสนุนการพัฒนาประเทศในแง่ต่างๆ ทั้งในสภาพปัจจุบันและแนวโน้มในอนาคตปี พ.ศ. 2530-2540 โดยใช้เทคนิคการวิจัยแบบเดลฟาย กลุ่มประชากรตัวอย่างเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านการสื่อสารและสื่อ จำนวน 22 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นวิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณหาค่ามัธยฐาน (Median) ฐานนิยม (Mode) และพิสัยระหว่างควอไทล์ (Interquartile Range) ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1.โดยทั่ว ๆไปปัจจุบันสื่อวีดีโอมีบทบาทในการบันเทิงโน้มน้าวจิตใจหรือชักจูงใจผู้ชมและให้การศึกษาทั้งระบบในโรงเรียนและระบบนอกโรงเรียนสำหรับแนวโน้มในอนาคตสื่อวีดีโอจะมีบทบาทในการบันเทิงเพิ่มขึ้นโดยจะมีความหลากหลายในเนื้อหาสาระมากขึ้น สื่อวีดีโอจะมีแนวโน้มบทบาทในการใช้โน้มน้าวจิตใจหรือชักจูงใจผู้ชมเพิ่มขึ้นและจะมีบทบาทในการเสนอข่าวสารข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งของรัฐบาลและเอกชนไปสู่ประชาชน 2. ปัจจุบันการเข้ามาของสื่อวีดีโอมีประโยชน์คือช่วยเปิดโอกาสสำหรับการศึกษาและแสวงหาความรู้แบบการศึกษาเฉพาะรายบุคคล (individual study) เพิ่มขึ้น ช่วยเพิ่มเสรีภาพในการเลือกสารสนเทศมากขึ้นช่วยให้ผู้ชมมีโอกาสชมรายการที่เป็นส่วนตัวมากขึ้นและช่วยแก้ปัญหาการผู้ขาดของโทรทัศน์แนวโน้มในอนาคตของประโยชน์ของสื่อวีดีโอคือจะเป็นสื่อหลักในการให้ข่าวสารข้อมูลและความบันเทิงสำหรับบางพื้นที่ 3. ปัจจุบันการเข้ามาของสื่อวีดีโอก่อให้เกิดปัญหาคือเทปวีดีโอภาพยนตร์บางประเภทกระตุ้นให้เกิดความเสื่อมเสียต่อศีลธรรมและอาชญากรรมทางเพศและแนวโน้มในอนาคตคือจะเปิดโอกาสให้ใช้ข่าวสารข้อมูลไปในลักษณะที่ไม่สมควรเพิ่มมากยิ่งขึ้น 4. ความเป็นไปได้ในการใช้สื่อวีดีโอเพื่อสนับสนุนการพัฒนาประเทศในปัจจุบันได้แก่ได้แก่พัฒนาการศึกษา พัฒนาเศรษฐกิจ พัฒนาสังคม-วัฒนธรรม และพัฒนาการสื่อสาร โดยสื่อวีดีโอมีบทบาทช่วยส่งเสริมการตัดสินใจและพบว่าสื่อชนิดนี้เหมาะสำหรับการสื่อสารแบบกลุ่มย่อยการใช้สื่อวีดีโอเพื่อพัฒนาการเมืองการปกครองยังมีความเป็นไปได้น้อยมากเกี่ยวกับแนวโน้มของการใช้สื่อวีดีโอเพื่อสนับสนุนการพัฒนาประเทศไทยในอนาคตผู้เชี่ยวชาญระบุอย่างเด่นชัดว่าสามารถทำได้เฉพาะการพัฒนาการศึกษาและพัฒนาสังคม-วัฒนธรรมเท่านั้นแต่สำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจพัฒนาการเมืองการปกครองและพัฒนาการสื่อสารแล้วยังไม่สามารถสรุปเป็นแนวโน้มในอนาคตที่ชัดเจนได้