วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มที่มีต่อการลดพฤติกรรมก่อกวนในชั้นเรียนของนักเรียน โดยมีสมมติฐานว่า พฤติกรรมก่อกวนชั้นเรียนของนักเรียนที่ได้รับการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มจะลดลง และในระยะติดตามผล กลุ่มทดลองมีพฤติกรรมก่อกวนในชั้นเรียนลดน้อยลงกว่ากลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล อ.เมือง จ.อุดรธานี ซึ่งสมัครใจและเต็มจเข้าร่วมการทดลอง จำนวน 12 คน สุ่มเป็นกลุ่มทดลอง 6 คน และ กลุ่มควบคุม 6 คน นักเรียนกลุ่มทดลองเข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มเป็นระยะเวลา 10 วัน ติดต่อกันวันละประมาณ 1 ชั่วโมง โดยมีผู้วิจัยเป็นผู้นำกลุ่ม การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบมีกลุ่มควบคุมซึ่งมีการทดสอบก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ ใช้การบันทึกพฤติกรรมแบบช่วงเวลาในการวิเคราะห์ข้อมูล ทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยร้อยละของจำนวนครั้งของช่วงเวลาของพฤติกรรมก่อกวนในชั้นเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยการทดสอบค่าทีผลการวิจัยพบว่าในระยะติดตามผล พฤติกรรมก่อนกวนในชั้นเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองซึ่งได้รับบริการการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มลดต่ำลงกว่าในระยะเส้นฐาน และในระยะยติดตามผล พฤติกรรมก่อกวนในชั้นเรียนของนักเรียนกลุ่มทดลองลดต่ำลงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01