วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2532

ในการวิจัยนี้ได้สร้างเครื่องอบแห้งโดยอาศัยของเหลวพาความร้อนจากตัวดูดกลืนความร้อนไประบายออกที่ตัวระบายความร้อน ซึ่งวางอยู่ที่ส่วนล่างห้องอบ ห้องอบได้สร้างขึ้นด้วยโครงเหล็กฉากและปิดผนังโดยรอบด้วยโฟมกันถ่ายเทความร้อนกว้าง 66 ซม. ลึก 33 ซม. และสูง 30 ซม. เจาะรูจำนวน 7 x 11 รู มีเส้นผ่าศูนย์กลางรูละ 1 ซม. ที่ฐานห้องอบและฝาห้องอบ สำหรับเป็นช่องระบายอากาศ ช่องระบายอากาศสามารถเปลี่ยนขนาดได้โดยปิดรูบางรู ในการทดลองใช้ช่องระบายอากาศสามแบบด้วยกัน แบบแรกเปิดรูทุกรู แบบที่สอบเปิดรูทีฝากล่อง 57% แบบที่สามเปิดรูที่ฝากล่อง 31% ศึกษาโดยใช้น้ำเป็นของเหลวใช้งาน ทดลองกับช่องระบายอากาศ 3 แบบ เมื่อนำตัวดูดกลืนความร้อนไปแช่ไว้ในน้ำร้อน อุณหภูมิต่างๆ อุณหภูมิห้องอบจะเพิ่มขึ้นตามอุณหภูมิน้ำร้อน ขณะน้ำร้อนมีอุณหภูมิช่วง 79-81 ℃ ห้องอบมีอุณหภูมิช่วง 60-65 ℃ ผลจากการอบถั่วลิสงความหนาแน่น 2 กิโลกรัมต่อตารางเมตร เมื่อใช้ตะแกรงหนึ่งชั้นด้วยช่องระบายอากาศแบบที่ 1 ช่องระบบอากาศแบบที่ 2 และช่องระบายอากาศแบบที่ 3 เปอร์เซนต์ความชื้นลดลงจาก 100% เหลือ 81% ด้วยเวลา 72 นาที 62 นาที และ 67 นาที ตามลำดับ ฉะนั้นช่องระบายอากาศแบบที่ 2 เปอร์เซนต์ความชื้นลดลงเร็วที่สุด จึงเลือกช่องระบายอากาศแบบที่ 2 อบถั่วลิสงความหนาแน่น 2 กิโลกรัมต่อตารางเมตร เมื่อใช้ตะแกรง 2 ชั้น ได้ผลว่าเปอร์เซนต์ความชื้นลดลงจาก 115% เหลือ 106% ด้วยเวลา 120 นาที นั่นคือเปอร์เซนต์ความชื้นลดลงช้ากว่าเดิม จึงเปลี่ยนให้ความหนาแน่นของถั่วลิสงลดลงเหลือ 1 กิโลกรัมต่อตารางเมตร ได้ผลว่าเปอร์เซนต์ความชื้นลดลงจาก 100% เหลือ 81% ด้วยเวลา 70 นาที ก็ได้ผลไม่ดีกว่าอบด้วยตะแกรงหนึ่งชั้น เมื่อใช้น้ำผสมน้ำยาปรับความเย็นเป็นของเหลวใช้งาน ขณะน้ำร้อนอุณหภูมิช่วง 79-81 ℃ ผลการทดลองอบถั่วลิสงบนตะแกรงชั้นเดียวความหนาแน่น 2 กิโลกรัมต่อตารางเมตรกับช่องระบายอากาศแบบที่ 2 เปอร์เซนต์ความชื้นลดลงจาก 100% เหลือ 81% ด้วยเวลา 60 นาที ฉะนั้นเปอร์เซนต์ความชื้นลดลงดีกว่าใช้น้ำเป็นของเหลวใช้งาน จากนั้นได้สร้างช่องระบายอากาศแบบที่ 4 ขึ้น โดยดัดแปลงจากช่องระบายอากาศแบบที่ 2 ด้วยการนำมุ้งลวดไปปิดไว้ที่ฐานกล่องและฝากล่อง เพื่อป้องกันการสูญเสียความร้อนให้สิ่งแวดล้อม ผลการทดลองอบถั่วลิสงพบว่าเปอร์เซนต์ความชื้นลดลงจาก 100% เหลือ 81% ด้วยเวลา 50 นาที ช่องระบายอากาศแบบที่ 4 จึงดีที่สุด จากนั้นตัวดูดกลืนความร้อนไปวางไว้ที่โฟกัสของจานพาราโบลาสะท้อนแสง ผลที่ได้นำมาเปรียบเทียบกับการตากแดดตามธรรมชาติ พบว่า ผลทางอัตราการแห้งไม่ดีไปกว่าการตากแดดตามธรรมชาติ