วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะการอบรมเลี้ยงดูที่ตัวละครเอกได้รับและพฤติกรรมของตัวละครเอกในวรรณคดีไทย สมัยรัชการที่ 2 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ขุนแผนและพลายงามได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตยมากที่สุด สอดคล้องกับพฤติกรรมที่แสดงออก 2. ขุนช้างได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละทิ้งมากที่สุด สอดคล้องกับพฤติกรรมที่แสดงออก 3. วันทองและพระอภัยมณีได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบอัตตาธิปไตยมากที่สุด สอดคล้องกับพฤติกรรมที่แสดงออก 4. อิเหนาและสิงหไกรภพได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบปกป้องคุ้มครองและตามใจมากเกินไปมากที่สุด สอดคล้องกับพฤติกรรมที่แสดงออก 5. ตัวละครที่แสดงพฤติกรรมไม่สอดคล้องกับการอบรมเลี้ยงดูที่ได้รับมี 3 ตัว คือ สินสมุทรได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบปกป้องคุ้มครองและตามใจมากเกินไปมากที่สุด แต่แสดงพฤติกรรมซึ่งเกิดจากการอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตยมากที่สุด สุดสาครได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตยมากที่สุด แต่แสดงพฤติกรรมซึ่งเกิดจากการอบรมเลี้ยงดูแบบอัตตาธิปไตยมากที่สุด และพระสังข์ได้รับการอบรมเลี้ยงดูแบบปกป้องคุ้มครองและตามใจมากเกินไปมากที่สุด แต่แสดงพฤติกรรมซึ่งเกิดจากการอบรมเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละทิ้งมากที่สุด