วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2534

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอัตราการตอบกลับและความคงเส้นคงวาในการการตอบแบบสอบถามที่ส่งทางไปรษณีย์โดยให้สิ่งล่อใจ 2 ชนิด คือ หนังสือการสร้างและพัฒนาเครื่องมือวัดลักษณะผู้เรียน ไปพร้อมกับแบบสอบถาม วิธีการให้รางวัลโดยการจับฉลากจากรหัสของแบบสอบถามที่ตอบกลับคืน และวิธีที่ไม่มีการให้สิ่งล่อใจ กลุ่มตัวอย่างประชากรเป็นครู-อาจารย์ ในโรงเรียนมัธยมศึกษาสายสามัญศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 450 คน วิเคราะห์เปรียบเทียบอัตราการตอบกลับและความคงเส้นวาในการตอบเป็นรายสัปดาห์ โดยวิธีการให้สิ่งล่อใจที่ต่างกัน ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางชนิดที่การวัดเป็นความถี่ร้อยละ 1 จำนวนใน 1 รายการ และทดสอบสัดส่วนความเท่ากันของผู้ตอบแบบสอบถามและความคงเส้นคงวาในการตอบที่เป็นผลรวมโดยวิธีการให้สิ่งล่อใจที่ต่างกันด้วยการวิเคราะห์ไคสแคว์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. อัตราการตอบกลับรายสัปดาห์ของแบบสอบถามที่ส่งทางไปรษณีย์โดยวิธีการให้สิ่งล่อใจที่ต่างกันมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยอัตราการตอบกลับในสัปดาห์ที่ 1 และ 2 มีอัตราการตอบกลับสูงสุด และไม่แตกต่างกัน ส่วนอัตราการตอบกลับในสัปดาห์ที่ 3 มีอัตราต่ำสุด 2. อัตราความคงเส้นคงวาในการตอบแบบสอบถามกลับเป็นรายสัปดาห์โดยวิธีการให้สิ่งล่อใจที่ต่างกัน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. อัตราตอบกลับและความคงเส้นคงวาของแบบสอบถามที่ส่งทางไปรษณีย์ โดยวิธีการให้สิ่งล่อใจที่ต่างกัน ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05