วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการเลือกใช้แหล่งข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจแก้ปัญหาในชีวิตประจำวัน ระหว่างนักเรียนในระบบโรงเรียน และนักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรง เรียน ในเขตเมืองหลักของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อจำแนกตามประเภทการศึกษาและระดับการศึกษาของนักเรียนในระบบโรงเรียน และนักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียน ระดับการศึกษาของบิดา และระดับการศึกษาของมารดา กลุ่มตัวอย่างประชากรประกอบด้วยนักเรียนในระบบโรงเรียน 398 คน นักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียน 243 รวมทั้งหมด 641 คน ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลส่วนของผู้ตอบ และแบบวัดการเลือกใช้แหล่งข้อมูลเพื่อแก้ปัญหาในชีวิตประจำวัน ที่ผู้วิจัยปรับปรุงมาจากแบบวัดการคิดเป็นของอุ่นตานพคุณและคณะ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS-X เพื่อการวิเคราะห์ความแปรแปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์หาความแปรปรวนสองทาง การเปรียบเทียบพหุคูณด้วยวิธีการของเชฟเฟ่ หรือวิธีการของดัน ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนในระบบโรงเรียนที่มีระดับการศึกษาสูงกว่า เลือกใช้แหล่งข้อมูลด้านวิชาการสูงกว่านักเรียนในระบบโรงเรียนที่ระดับการศึกษาต่ำกว่า และสูงกว่านักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียน 2. นักเรียนในระบบโรงเรียนที่บิดามีระดับการศึกษาปานกลาง เลือกใช้แหล่งข้อมูลด้านวิชาการสูงกว่านักเรียนในระบบโรงเรียนที่บิดามีระดับการศึกษาสูงและต่ำ 3. นักศึกษาผุ้ใหญ่นอกระบบโรงเรียนที่บิดามีระดับการศึกษาแตกต่างกัน เลือกใช้แหล่งข้อมูลด้านวิชาการไม่แตกต่างกัน 4. นักเรียนในระบบโรงเรียน ที่มารดามีระดับการศึกษรแตกต่างกัน เลือกใช้แหล่งข้อมูลด้านวิชาการไม่แตกต่างกัน 5. นักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียน ที่มารดามีระดับการศึกษาแตกต่างกัน เลือกใช้แหล่งข้อมูลด้านวิชาการไม่แตกต่างกัน 6. นักเรียนในระบบโรงเรียน และนักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียน เลือกใช้แหล่งข้อมูลด้านชุมชนและสิ่งแวดล้อมไม่แตกต่างกัน 7. นักเรียนในระบบโรงเรียน และนักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียน เลือกใช้แหล่งข้อมูลด้านตนเองไม่แตกต่างกัน 8. นักเรียนในระบบโรงเรียน และนักศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียน เลือกใช้แหล่งข้อมูลสามด้านไม่แตกต่างกัน