วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

จุดมุ่งหมายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือการพัฒนาตัวแปลภาษาที่ประมวลผลพร้อมกัน โดยจะแบ่งขั้นตอนการพัฒนาเป็นสองส่วนคือ ขั้นตอนแรกจะเป็นการพัฒนาคอมไพเลอร์เพื่อแปลภาษาต้นแบบไปเป็นรหัสกลางที่ไม่ผูกพันกับฮาร์ดแวร์ โดยเทคนิคที่ใช้ในการแปลคือการแปลแบบเรียกซ้ำตามลำดับขั้น ในส่วนที่สองจะเป็นการพัฒนาอินเตอร์พรีเตอร์ที่จะนำรหัสกลางที่ได้จากคอมไพเลอร์มาประมวลผลลแบบพร้อมกัน อินเตอร์พรีเตอร์นี้จะใช้เทคนิคการจัดกำหนดการแบบวนรอบ ใช้ในเซมาฟอร์ในการป้องกันทรัพยากรร่วม และใช้การส่งข่าวสารในการติดต่อระหว่างกระบวนการ คอมไพเลอร์สามารถแปลได้ 115 บรรทัดต่อวินาที ส่วนอินเตอร์พรีเตอร์สามารถทำงานได้ 26,747 คำสั่งต่อวินาที ใช้เวลาในการจัดลำดับงานร้อยละ 5.5 ของเวลาซีพียู ได้ยกตัวอย่างการใช้ภาษานี้เพื่อแก้ปัญหาการขนส่ง โดยให้มีการทำงาน 4 กระบวนการพร้อมกัน นอกจากนี้ยังได้เปรียบเทียบตัวอินเตอร์พรีเตอร์กับการแปลไปเป็นภาษาปาลกาลโดยตรง มีผลคืออินเตอร์พรีเตอร์ทำงานได้ช้ากว่าประมาณ 3 เท่า