วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การจับโดยทั่วไปต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา แต่มีบุคคลบางประเภทที่มีตำแหน่งหน้าที่ราชการได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษ คือก่อนที่จะมีการจับต้องขอความเห็นชอบจากผู้บังคับบัญชาก่อน ทั้งนี้เป็นไปตามระเบียบการตำรวจเกี่ยวกับคดี ทำให้กฎหมายเกี่ยวกับการจับไม่เป็นเอกภาพและมีข้อขัดข้องในทางปฏิบัติ จากการศึกษาพบว่าเหตุผลในการออกระเบียบให้ความคุ้มครองข้าราชการเนื่องจากความไม่ไว้วางใจต่อกระบวนการออกหมายจับ เนื่องจากกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ได้ให้อำนาจพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจมีอำนาจจับโดยไม่มีเจ้าหน้าที่ฝ่ายอื่นตรวจสอบในการปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการอาจกระทบต่อผลประโยชน์ของผู้เกี่ยวข้องและถูกกลั่นแกล้งกล่าวหาจนเป็นเหตุให้ถูกจับกุมดำเนินคดีได้โดยง่าย ซึ่งอาจทำให้การบริการงานของรัฐเสียหาย ดังนั้นจึงควรปรับปรุงกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการจับข้าราชการ โดยให้ศาลเป็นผู้มีอำนาจในการออกหมายจับแต่เพียงผู้เดียวเนื่องจากศาลเป็นองค์กรที่มีความเป็นกลางและมีความเป็นอิสระจากฝ่ายที่ใช้อำนาจจับเพื่อให้เกิดการดุลและคานอำนาจกัน แต่ก่อนออกกฎหมายจับต้องให้พนักงานอัยการใช้ดุลพินิจในการตรวจสอบว่ามีเหตุอันควรและมีเหตุจำเป็นที่ต้องจับตามกฎหมายหรือไม่ เมื่อได้แก้ไขดังกล่าวแล้วระเบียบการตำรวจที่ให้ความคุ้มครองข้าราชการในการที่ถูกจับก็ยกเลิกไป