วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

เสาเข็มคอนกรีตสั้นเป็นวัสดุที่มีการใช้ในงานก่อสร้างอย่างแพร่หลายสำหรับฐานรากเพื่อรับน้ำหนักของโครงสร้างที่มีน้ำหนักไม่มาก เช่น โครงสร้างรั้ว หรืออาคารชั้นเดียว เป็นต้น จากการสำรวจพบว่าการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นนั้นขาดมาตรฐานในการทำงานที่ถูกต้องตามหลักวิศวกรรมในการปฏิบัติ งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อแสดงผลการศึกษาแนวทางการปรับปรุงวิธีการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นโดยศึกษาทฤษฎีทางวิศวกรรมที่เกี่ยวข้อง เปรียบเทียบกับการเก็บข้อมูลจากผู้ประกอบการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้น ซึ่งวิธีการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นในประเทศไทยสามารถจำแนกได้เป็น 3 วิธี ได้แก่ วิธีการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นโดยใช้กำลังคน วิธีการตอกเสาเข็มคอนกรึตสั้นโดยใช้เครื่องจักรขุดดิน และวิธีการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นโดยใช้ปั้นจั่น ซึ่งผลการศึกษาพบว่าวิธีการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นในปัจจุบันขาดการปฏิบัติตามขั้นตอนที่ถูกต้องตามหลักวิศวกรรม เช่น การละเลยการตรวจสอบระนาบดิ่ง การประยุกต์ใช้เครื่องจักรที่ผิดหลักวิศวกรรม การปฏิบัติงานที่เสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ เป็นต้น งานวิจัยนี้เสนอวิธีการปรับปรุงการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นด้วยการพัฒนาเครื่องมือช่วยตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้น โดยงานวิจัยนี้พัฒนาเครื่องมือช่วยตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นบนพื้นฐานของการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นวิธีใช้เครื่องจักรขุดดิน โดยพิจารณาด้านของเวลา ค่าใช้จ่าย และคุณภาพของการตอกเสาเข็มเป็นปัจจัยหลัก ซึ่งเครื่องมือช่วยตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นที่พัฒนาขึ้นนั้นมีการประยุกต์ใช้หลักการของโครงถักปั้นจั่น และขาตั้งกล้องสำรวจเป็นแนวคิดหลัก ทั้งนี้จากผลการทดสอบเครื่องมือที่พัฒนาขึ้นพบว่าประสิทธิภาพในการควบคุมระนาบราบและระนาบดิ่งดีขึ้นและเป็นไปตามหลักวิศวกรรม ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างต่ำ และใช้จำนวนแรงงานในการปฏิบัติงานน้อย ทั้งนี้ในส่วนของอัตราผลผลิตการตอกเสาเข็มนั้นมีอัตราการตอกที่น้อยกว่าวิธีการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นโดยใช้เครื่องจักรขุดดิน และมีอัตราการตอกเสาเข็มคอนกรีตสั้นมากกว่าวิธีใช้กำลังคนและวิธีใช้ปั้นจั่น