งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาผลการใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติในงานตัดเย็บของ ใช้ในบ้านด้วยกิจกรรม เรื่อง หมอนแฟนซี สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อการเรียนในวิชางานตัด เย็บของใช้ในบ้าน วิธีวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลอง (experimental research) แบบ Pretest – Posttest Control Group Design ตัวอย่างวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม ปีการศึกษา 2556 ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชางานตัดเย็บของใช้ในบ้าน จำนวน 60 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามเกี่ยวกับเจตคติต่อการเรียนในวิชางานตัดเย็บ ของใช้ในบ้านด้วยกิจกรรมหมอนแฟนซี แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินทักษะการ ปฏิบัติงาน แบบสังเกตและแบบบันทึกพฤติกรรมผู้เรียนเป็นรายบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ ค่าทีแบบ ไม่เป็น อิสระต่อกัน (dependent t-test) และวิเคราะห์ค่าทีแบบ เป็นอิสระต่อกัน (independent t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) หลังจากการทดลอง นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้รูปแบบการสอน ทักษะปฏิบัติในงานตัดเย็บของใช้ในบ้านด้วยกิจกรรม เรื่อง หมอนแฟนซี จะมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและ เจตคติต่อการเรียนในวิชางานตัดเย็บของใช้ในบ้านสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) หลังจากการทดลอง นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้รูปแบบการสอน ทักษะปฏิบัติในงานตัดเย็บของใช้ในบ้านด้วยกิจกรรม เรื่อง หมอนแฟนซี จะมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและ เจตคติต่อการเรียนในวิชางานตัดเย็บของใช้ในบ้าน(ด้านการเห็นคุณค่าต่อการทางานตัดเย็บของใช้ในบ้าน) สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05