วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกระจายของภาษาไทยถิ่นกลาง ภาษาไทยถิ่นเหนือและภาษาไทยถิ่นอีสานในจังหวัดลพบุรี โดยใช้คำศัพท์และเสียงปฏิภาคชุด ช-จ-ซ รวมทั้งเปรียบเทียบผลการวิจัยที่ได้จากการศึกษาทั้ง 2 วิธีนั้น การศึกษาครั้งนี้ได้ใช้วิธีเก็บข้อมูลด้วยการส่งแบบสอบถามซึ่งประกอบด้วยหน่วยอรรถที่ใช้ทดสอบคำศัพท์ 30 หน่วยอรรถและคำที่ใช้ทดสอบเสียงปฏิภาค 10 คำ โดยส่งไปยังอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานประถมศึกษาจังหวัดลพบุรีจำนวนทั้งสิ้น 122 โรงเรียนแบบสอบถามที่ได้รับกลับคืนมาคิดเป็นร้อยละ 88.43 ของแบบสอบถามที่ส่งไปทั้งหมด ผลการวิจัยพบว่าจังหวัดลพบุรีมีการใช้ภาษาไทยถิ่นกลางมากที่สุดรองลงมาคือภาษาไทยถิ่นอีสานและภาษาผสานระหว่างภาษาไทยถิ่นกลางกับภาษาไทยถิ่นอีสานตามลำดับบริเวณที่มีการใช้ภาษาไทยถิ่นกลางมากที่สุดคือบริเวณด้านตะวันตกของจังหวัดโดยเฉพาะอำเภอท่าวุ้งซึ่งเป็นบริเวณที่ใช้ภาษาไทยถิ่นกลางทั้งอำเภอภาษาไทยถิ่นอีสานพบมากบริเวณอำเภอบ้านหมี่ส่วนภาษาผสานระหว่างภาษาไทยถิ่นกลางกับภาษาไทยถิ่นอีสานมีการใช้กระจายอยู่ทั่วไปในจังหวัดลพบุรีผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นความสอดคล้องกันทั้งจากการศึกษาคำศัพท์และเสียงปฏิภาคของพยัญชนะต้นชุด ช-จ-ซ อย่างไรก็ดีบริเวณที่พบว่าพูดภาษาไทยถิ่นอีสานในงานวิจัยนี้อาจเป็นบริเวณที่พูดภาษาพวนก็เป็นได้และควรศึกษาให้แน่ชัดต่อไป