วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

การวิจัยนี้เป็นการทดลองในระดับห้องปฏิบัติการเพื่อศึกษาถึงการทำลายฤทธิ์ตะกอนจากระบบบำบัดน้ำเสียโรงย่างแร่สังกะสีโดยกระบวนการทำให้แข็งตัวเป็นก้อนด้วยวัสดุประสานประเภทซีเมนต์ ซึ่งได้แก่ ปูนขาว ปูนซีเมนต์ และปูนซีเมนต์ผสมเถ้าลอยลิกไนต์ โดยทำการทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพของตะกอนที่ผ่านการทำลายฤทธิ์ ได้แก่ กำลังรับแรงอัด ความหนาแน่น ความซึมน้ำ วิเคราะห์ปริมาณโลหะหนักในน้ำสกัดและทดสอบการชะละลายของโลหะหนัก ซึ่งได้แก่ อาร์เซนิค แคดเมียน โครเมียม ปรอท ตะกั่ว และสังกะสี เพื่อเป็นการยืนยันความสามารถในการทำลายฤทธิ์ตะกอนทั้งนี้การสกัดสารใช้วิธีการทดสอบตามมาตรฐานของกระทรวงอุตสาหกรรม และพิจารณาเลือกวัสดุประสานที่มีประสิทธิภาพในการทำลายฤทธิ์ตะกอนได้ดีที่สุดในอัตราส่วนผสมที่เหมาะสมและประหยัด จากการทดสอบสรุปได้ว่า ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ประเภท 1 มีประสิทธิภาพในการทำงานฤทธิ์ตะกอนได้ดีกว่าวัสดุประสานอื่นๆ ที่ใช้ในการศึกษาที่อัตราส่วนผสมปูนซีเมนต์ร้อยละ 40 เทียบกับน้ำหนักตะกอนแห้งสามารถทำให้ตะกอนแข็งตัวมีคุณสมบัติทางกายภาพเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานของสิ่งปฏิกูลที่ผ่านการทำให้แข็งตัวเป็นก้อนของกระทรวงอุตสาหกรรมความเข้มข้นของโลหะหนักในน้ำสกัดต่ำกว่ามาตรฐานสารพิษของกระทรวงอุตสาหกรรม สามารถนำไปกำจัดโดยวิธีการฝังกลบได้ ในการกำจัดตะกอนนี้ มีค่าใช้จ่ายเป็นค่าวัสดุประสาน ค่าขนส่ง ค่าฝังกลบ รวมประมาณ 775 บาทต่อตะกอนน้ำเสีย 1 ตัน หรือประมาณ 15 บาทต่อปริมาณสังกะสีออกไซด์ที่ผลิตได้ 1 ตัน