วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

งานวิจัยนี้ได้ออกแบบเพื่อทำการศึกษาความล้าทางสายตาภายใต้สภาวการณ์ควบคุมของผู้ที่ทำงานพิมพ์บนจอภาพคอมพิวเตอร์และงานตรวจสอบ มีวัตถุประสงค์เพื่อ เปรียบเทียบระดับความล้าทางสายตาที่เกิดจากงานดังกล่าวข้างต้น และหาระยะเวลาทำงานและเวลาพักที่เหมาะสม การดำเนินการวิจัยได้ทำการศึกษากลุ่มนักเรียนหญิงอายุเฉลี่ย 17.8 ปี จำนวน 5 คน โดยแบ่งงานเป็น 2 ประเภทคือ ประเภทที่ 1 เป็นงานพิมพ์บนจอภาพคอมพิวเตอร์ และประเภทที่ 2 เป็นงานตรวจสอบธนบัตรที่ได้ทำตำหนิไว้ ระดับความเครียดจากงานทั้ง 2 ประเภท วัดจากค่าความถี่ในการเห็นแสงกระพริบ/หยุดนิ่ง ค่ากำลังการหักเหแสง ร่วมกับการใช้แบบสอบถามก่อน – หลังการทดสอบ ข้อมูลที่ได้นำไปวิเคราะห์ทางสถิติ ผลการวิจัยสรุปว่า การพิมพ์งานบนจอภาพคอมพิวเตอร์ เป็นเวลาตั้งแต่ 1 ชั่วโมงขึ้นไปจะเกิดความล้าทางสายตา และเมื่อมีการหยุดพัก 10 นาที สายตามีแนวโน้มที่จะกลับคืนสู่สภาพเดิม จากผลของค่าความถี่ในการเห็นแสงกระพริบ/หยุดนิ่ง และค่ากำลังการหักเหแสง พบว่าการเกิดความล้าทางสายตาในงานทั้ง 2 ประเภท มีแนวโน้มไปในทิศทางเดียวกัน ส่วนการประเมินแบบสอบถามสรุปได้ว่า ในงานพิมพ์จะมีอาการแสบตา อาการปวดกระบอกตา มีน้ำตาไหล และกระพริบตาบ่อยครั้ง ในระดับความรุนแรงที่สูงกว่างานตรวจสอบ แต่สภาพจิตใจของผู้ที่ทำงานดีกว่าในงานตรวจสอบ