วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพกึ่งปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้สื่อเพื่อการรณรงค์เผยแพร่พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 ของกรมการประกันภัย จากผลการวิจัยพบว่า โครงการณรงค์ตามแผนประชาสัมพันธ์มีกลยุทธ์การใช้สื่อเป็นแบบผสมผสาน ประกอบด้วย โทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์/วารสาร/นิตยสาร และสื่อประชาสัมพันธ์ ได้แก่ สื่อเฉพาะกิจกับสื่อบุคคล ขั้นตอนการใช้สื่อเป็นลักษณะของการขอความอนุเคราะห์ร่วมมือเป็นส่วนใหญ่มีการใช้เงินซื้อสื่อเพียงเล็กน้อย ผลการสำรวจความคิดเห็นของกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ทำประกันภัย ตามพระราชบัญญัติกำหนดภายในวันที่ 1 ตุลาคม 2536 ไปแล้ว เคยเห็นการประชาสัมพันธ์พระราชบัญญัติ ร้อยละ 100 จากสื่อโทรทัศน์ ร้อยละ 74 จากสื่อหนังสือพิมพ์/วารสาร/นิตยสาร ร้อยละ 56 จากสื่อเฉพาะกิจ ร้อยละ 54 จากสื่อวิทยุ ร้อยละ 38 และทราบสาระวันประกาศบังคับใช้กฎหมายร้อยละ 82 สำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ 2 คือ กลุ่มที่ทำประกันภัยตามพระราชบัญญัติไม่ทันภายในกำหนดเวลาคือภายหลังจากวันที่ 1 ตุลาคม 2536 ไปแล้ว เคยเห็นการประชาสัมพันธ์พระราชบัญญัติ ร้อยละ 92 จากสื่อโทรทัศน์ ร้อยละ 86 จากสื่อหนังสือพิมพ์/วารสาร/นิตยสาร ร้อยละ 76 จากสื่อวิทยุ ร้อยละ 42 จากสื่อเฉพาะกิจ ร้อยละ 36 และทราบสาระวันประกาศบังคับใช้กฎหมาย ร้อยละ 76 สรุปได้ว่าทั้งสองกลุ่มตัวอย่างได้รับทราบการประชาสัมพันธ์พระราชบัญญัติฯ ของกรมการประกันภัย แต่การที่กลุ่มตัวอย่างที่ 2 ไม่ทำประกันภัยภายในเวลากำหนดบังคับใช้ของกฎหมายนั้นไม่เกี่ยวกับปัจจัยในการรับข่าวสารจากสื่อจากแผนการประชาสัมพันธ์พระราชบัญญัติ พบว่า ได้มีการดำเนินการตามแผนเป็นส่วนใหญ่ และช่องทางการสื่อสารครอบคลุมกลุ่มเป้าหมาย แผนการประชาสัมพันธ์เป็นลักษณะกึ่งเปิดทำให้ไม่สามารถควบคุมประสิทธิภาพและประสิทธิผลของการสื่อสาร และไม่พบว่ามีการประเมินผลโครงการรณรงค์ตามแผนประชาสัมพันธ์พระราชบัญญัติฯ