วิทยานิพนธ์ (มน.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมของผู้ขับเรือโดยสาร ในเขตกรุงเทพมหานครว่ามีพฤติกรรมช่วยแก้ปัญหาการจราจรทางน้ำมากน้อยเพียงใด พร้อมทั้งศึกษาลำดับความสำคัญของพฤติกรรมของผู้ขับเรือโดยสารที่ช่วยแก้ปัญหาการจราจรทางน้ำ โดยศึกษาเฉพาะในเขตกรุงเทพมหานคร เทคนิคที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การสังเกตแบบอย่างมีส่วนร่วม ผลการวิจัย พบว่า พฤติกรรมที่ช่วยแก้ปัญหาการจราจรทางน้ำ ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐาน เรียงตามลำดับความสำคัญ ดังนี้ 1. พฤติกรรมการไม่ขับเรือกีดขวาง ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้เท่ากับ 218 2. พฤติกรรมการไม่ขับเรือในลักษณะประมาท ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้ เท่ากับ 213 3. พฤติกรรมไม่จอดเรือกีดขวาง ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้ เท่ากับ 198 ส่วนพฤติกรรมที่ไม่เป็นไปตามสมมติฐาน เรียงลำดับต่อจากพฤติกรรมข้างต้นมีดังนี้ 4. พฤติกรรมการไม่เคลื่อนเรือออกจากท่าด้วยความเร็ว ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้เท่ากับ 182 5. พฤติกรรมไม่บรรทุกเกินอัตรา ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้ เท่ากับ 125