การผลิตภัณฑ์หัตถกรรมและสิ่งทอมีความสำคัญทางมรดกวัฒนธรรมและเอกลักษณ์ของความเป็นไทยมาช้านาน บ่งบอกถึงความรู้และภูมิปัญญาแตกต่างจากชนชาติอื่น ได้รับการยอมรับในงานหัตถกรรมมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักของชาวต่างประเทศ เกี่ยวข้องกับภาคเศรษฐกิจตั้งแต่ระดับชุมชนถึงระดับประเทศโดยเฉพาะในภาคเกษตรกรรมมีประชากรผู้เกี่ยวข้องกับอาชีพการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม และหัตถกรรมเครื่องใช้ที่ผลิตจากวัสดุทางธรรมชาติสูงถึงประมาณ300,000คน และมากกว่าร80อาศัยอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งยึดอาชีพทอผ้าไหมเป็นอาชีพเสริมสร้างรายได้ให้กับครอบครัว ศิลปะลวดลายความงามบนผืนผ้า ข้าวของเครื่องใช้เกิดจากความรู้ภูมิปัญญาดั้งเดิม ผสมผสานกับแนวคิดสร้างสรรค์ที่มาจากความแตกต่างของวิถีชีวิตความเป็นอยู่และวัฒนธรรมท้องถิ่นจิตวิญญาณของการถ่ายทอดมีลักษณะเฉพาะตัวแตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ผ่านกระบวนการเรียนรู้และการถ่ายทอดองค์ความรู้เป็นไปตามบริบทของภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สั่งสมมาจากบรรพบุรุษ องค์ความรู้เหล่านี้ล้วนแต่ผ่านกระบวนการค้นคว้าทดลองมาอย่างยาวนาน เป็นองค์ความรู้ที่มีคุณค่าต่อการดำเนินชีวิตมีส่วนสัมพันธ์กับระบบความคิด ความเชื่อและวิถีชีวิตของบุคคลในชุมชนนั้น ๆ จนกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่มีคุณค่าควรอนุรักษ์ ฟื้นฟู อีกทั้งนำมาประยุกต์และพัฒนาให้เป็นผลิตภัณฑ์ที่ก่อเกิดประโยชน์ใช้สอยในชีวิตประจำวันของชุมชนสังคมอื่นๆ