ในการศึกษาครั้งนี้เตรียมลิโพโซมประจุลบซึ่งเคลือบด้วยพอลิเมอร์ประจุบวก โดยวิธีลดขนาดด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงและศึกษาการเป็นตัวนำส่งยีน ลิโพโซมประจุลบประกอบด้วยฟอสฟาทิดิลโคลลีนจากไข่แดง (EPC) และสารลดแรงตึงผิวประจุลบ ได้แก่ โซเดียมโอลีเอต (NaO) หรือโซเดียมทอโรโคลเลต (NaT) หรือสารลดแรงตึงผิวที่มีทั้งประจุบวกและลบ ได้แก่ 3-[(3-คอลลามิโดโพรพิล)-ไดเมทธิลแอมโมนิโอ]-1-โพรเพนซัลโฟเนต (CHAPS) ที่อัตราส่วนโมลาร์ เท่ากับ 10:1, 10:1.5 และ 10:2 นำลิโพโซมประจุลบเหล่านี้มาเคลือบด้วยพอลิเมอร์ประจุบวก คือ พอลิแอลอาร์จินิน (PLA) หรือพอลีเอททิลอิมมีน (PEI) ในการศึกษาการนำส่งยีนนั้นทำโดยนำลิโพโซมมาเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับดีเอ็นเอที่สามารถแปลรหัสได้เป็น green fluorescent protein (pEGFP-C2) และศึกษาประสิทธิภาพการถ่ายโอนยีนเข้าสู่เซลล์เพาะเลี้ยงที่ใช้คือ human hepatoma cell lines (Huh7 cells) สำหรับลิโพโซมเคลือบด้วย PEI และ human cervical carcinoma cell line (HeLa cells) สำหรับลิโพโซมเคลือบด้วย PLA เปรียบเทียบกับ PEI และลิโพเฟคตามีน ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการถ่ายโอนยีน เช่น ชนิดของสารลดแรงตึงผิว อัตราส่วน EPC ต่อสารลดแรงตึงผิว ชนิดของพอลิเมอร์ประจุบวกที่ใช้เคลือบลิโพโซม พีเอชของอาหารเลี้ยงเซลล์และซีรัมในอาหารเลี้ยงเซลล์