งานวิจัยนี้ทำการศึกษาวัสดุทันตกรรมประเภทกลาสเซรามิกส์ซึ่งมีความโดดเด่นกว่าเซรามิกพอร์ซเลนทางทันตกรรมทั่วไป เนื่องจากมีสมบัติที่ดีว่าเช่นความแข็งที่มากกว่าและแตกแบบเปราะยาก โดยได้ทำการสังเคราะห์จากแก้วระบบ SiO2-Al2O3-K2O-Na2O-P2O5-CaO-CaF2 โดยใช้กระบวนการหลอมแก้วและเย็นตัวอย่างรวดเร็ว จากนั้นแก้วถูกบดเป็นผงละเอียดแล้วขึ้นรูปชิ้นงานโดยใช้แรงกดอัดแบบแกนเดี่ยว ทำการตกผลึกเฟสลูไซท์และอะพาไทต์ที่อุณหภูมิในช่วง 900-1200?C สูตรแก้วตั้งต้นสำหรับการสังเคราะห์กลาสเซรามิกส์ได้ศึกษาจากการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วน SiO2/P2O5 และอัตราส่วน Al2O3/K2O โดยภาพรวมพบว่าอัตราส่วน SiO2/P2O5 และอัตราส่วน Al2O3/K2O ที่แตกต่างกันในสูตรแก้วตั้งต้นส่งผลต่อความเสถียรของเฟสผลึกเซรามิกส์ภายในเมทริกแก้วที่อุณหภูมิการตกผลึกที่แตกต่างกันและมีผลต่อค่าความเป็นเตตระโกนอลของโครงสร้างผลึกเฟสลูไซท์ นอกจากนี้เฟสอะพาไทต์ก็มีส่วนช่วยทำให้ค่าความแข็งที่ผิวของชิ้นงานเพิ่มขึ้น โดยที่วัสดุที่ผ่านกระบวนการความร้อนที่อุณหภูมิ 1100-1200?C ของทุกสูตรแก้วมีค่าความแข็งใกล้เคียงกับวัสดุกลาสเซรามิกส์ทางทันตกรรมทางการค้าในปัจจุบัน