ยาออกซีเตตราซัยคลินในมูลสุกรอาจปนเปื้อนในแหล่งน้ำ ทำให้เกิดการสะสมในพืชน้ำและปลา และในที่สุดก็อาจมาถึงคนซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร การศึกษาการสะสมยาในสิ่งมีชีวิตในห่วงโซ่อาหารจะนำไปสู่การประเมินความเสี่ยงที่คนได้รับเมื่อบริโภคอาหารที่มียาปนเปื้อน การทดลองการปลดปล่อยยาออกซีเตตราซัยคลินจากมูลสุกรพบว่า % desorption ของยามีค่าประมาณ 60 % การศึกษาการสะสมยาออกซีเตตราไซคลินในพืชน้ำโดยใช้ไข่น้ำเป็นตัวแทนพบว่าค่าเฉลี่ยการสะสมยาจากน้ำของไข่น้ำ (Bioconcentration factor, BCF) เฉลี่ยเท่ากับ 1.28 ลิตร/กรัม น้ำหนักแห้ง การทดลองการสะสมยาในปลาโดยใช้ปลายี่สกเป็นตัวแทนพบว่าปลายี่สกสามารถสะสมยาจากน้ำได้ช้ามาก โดยค่าเฉลี่ยการสะสมยาจากน้ำ (BCF)เท่ากับ 1.75 ลิตร/กก. ส่วนการสะสมยาจากอาหารมีค่าเฉลี่ยการสะสม (BCF)เท่ากับ 2x10-4 กก./กรัม เมื่อนำผลการทดลองทั้งหมดไปคำนวณความเสี่ยงพบว่าค่า Hazard Quotient เท่ากับ 0.013 แสดงว่าการเพิ่มขยายทางชีวภาพของยาออกซีเตตราซัยคลินมีความเสี่ยงต่อสุขภาพค่อนข้างต่ำ