วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2534

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหากรอบและกลไกของกฎหมายในการให้ความคุ้มครองเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในประเทศไทยเพื่อนำกรอบที่สร้างขึ้นมาวิเคราะห์กับกฎหมายที่ประสงค์จะนำมาใช้ให้ความคุ้มครองเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ซึ่งจะช่วยให้เห็นประโยชน์และภาระที่สังคมจะได้รับในการให้ความคุ้มครองในแต่ละรูปแบบ อันจะเป็นประโยชน์ต่อการเลือกระบบกฎหมายที่สอดคล้องกับบริบทของประเทศไทยผลการวิจัยพบว่ากรอบและกลไกของกฎหมายคุ้มครองเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ที่สอดคล้องกับบริบทของสังคมจะเกิดขึ้นได้โดยการพิจารณาปฏิสัมพันธ์ของ กฎหมาย เศรษฐกิจ การเมือง การพัฒนา (ซึ่งเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนา) ที่เกิดขึ้นในสังคมนั้นๆ เนื่องจาก กฎหมาย เศรษฐกิจการเมือง การพัฒนาเป็นเรื่องที่มีความสัมพันธ์โยงใยกัน กล่าวคือความสัมพันธ์ของสิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดประเด็นการพิจารณาให้ความคุ้มครองเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ และกฎหมายให้ความคุ้มครองเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ทำให้เกิดผลสะท้อนกลับไปยังสิ่งเหล่านี้ ดังนั้น กรอบและกลไกของกฎหมายในการให้ความคุ้มครองเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในประเทศไทยจึงจำเป็นต้องสร้างขึ้นจากการวิเคราะห์หาปฏิสัมพันธ์ของสิ่งที่กล่าวมานี้ ซึ่งกรอบและกลไกของกฎหมายในการให้ความคุ้มครองเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ที่สร้างขึ้นนี้จะช่วยให้เห็นถึงผลที่เกิดขึ้นจากการให้ความคุ้มครองในแต่ละรูปแบบในด้านต่างๆ อย่างชัดเจน เช่น การให้ความคุ้มครองซอฟแวร์ภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์ของไทยปัจจุบัน ทำให้เกิดผลต่อการพัฒนาคือเป็นการให้แรงจูงใจในทางเศรษฐกิจแก่ผู้สร้างซอฟแวร์แต่ก็ให้ผลเป็นการตัดหนทางในการถ่ายทอดเทคโนโลยีโดยการลอกเลียนออกไป และทำให้เกิดผลกระทบต่อตลาดและการแข่งขันเป็นต้น ซึ่งเราสามารถนำผลของการให้ความคุ้มครองในแต่ละรูปแบบมาเปรียบเทียบกัน เพื่อเลือกระบบกฎหมายที่เหมาะสมสอดคล้องกับบริบทสังคมเศรษฐกิจของประเทศไทยมากที่สุด