การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคในการซื้อขนมลากรอบ ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อขนมลากรอบ และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมการซื้อขนมลากรอบ ในจังหวัดสงขลา งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ สารวจข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างประชาชนในพื้นที่จังหวัดสงขลา โดยใช้แบบสอบถามจานวน 400 ชุด ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถาม ส่วนใหญ่มีเหตุผลในการซื้อขนมลากรอบเพื่อเป็นของฝาก มีความถี่ในการซื้อ จานวน 1-2 ครั้งต่อปี โดยตัดสินใจซื้อด้วยตนเอง นิยมซื้อขนมลากรอบแบบม้วน และซื้อในปริมาณ 2 ถุงต่อครั้ง ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อขนมลากรอบทุกปัจจัยมีความสาคัญระดับมาก มีเพียงปัจจัยตรายี่ห้อที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักทั่วไป เพียงปัจจัยเดียวที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อระดับปานกลาง ผลการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมการซื้อขนม ลากรอบ ที่ระดับนัยสาคัญทางสถิติ 0.05 พบว่า เพศมีความสัมพันธ์กับความถี่ในการซื้อขนมลากรอบ และผู้มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อ อายุมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อขนมลากรอบทุกด้านยกเว้นปริมาณการซื้อ ระดับการศึกษามีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อขนมลากรอบทุกด้านยกเว้น ผู้มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ และปริมาณการซื้อ รายได้มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อขนมลากรอบทุกด้าน ยกเว้นเหตุผลในการซื้อเพื่อเป็นขนมหวาน ทานเล่น อาชีพมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อขนมลากรอบทุกด้าน และสถานภาพมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อขนมลากรอบทุกด้านยกเว้นเหตุผลในการซื้อขนมลากรอบสาหรับพิธี และเพื่อเป็นของฝาก และปัจจัยด้านบรรจุภัณฑ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อขนมลากรอบสูงสุดสามอันดับแรกได้แก่ บรรจุภัณฑ์แสดงรายละเอียดวันที่ผลิตและวันหมดอายุ แสดงราคาอย่างชัดเจน และมีการออกแบบทาให้มองเห็นผลิตภัณฑ์ที่อยู่ภายใน และจากการประชุมกลุ่มย่อย พบว่า การออกแบบบรรจุภัณฑ์ขนมลากรอบของกลุ่มสตรีบ้านชะแม สามารถออกแบบบรรจุภัณฑ์ได้ 2 รูปแบบซึ่งสอดคล้องกับปัจจัยด้านบรรจุภัณฑ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อขนมลากรอบ (