1. ด้านเนื้อหา เพื่อให้เกิดแนวทางการเพิ่มสมรรถนะเพื่อพัฒนาศักยภาพการส่งออกของอุตสาหกรรมยางพาราในจังหวัดศรีสะเกษ ผู้วิจัยเห็นว่าสมรรถนะเพื่อพัฒนาศักยภาพส่งออกของอุตสาหกรรมยางพารา เป็นประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการจัดการห่วงโซ่อุปทาน และการจัดการระบบโลจิสติกส์ ผู้วิจัยบูรณาการเพื่อประยุกต์ใช้แนวคิดของวิทยา สุหฤทดำรง (2546) สาธิต พะเนียงทอง (2548) ฯ ซึ่งจะมีผลกระทบต่อการจัดการระบบโลจิสติกส์ ในปัจจุบัน 2. ด้านผู้มีส่วนร่วมในการให้ข้อมูลสำคัญ 2.1 ผู้มีส่วนร่วมในการให้ข้อมูลสำคัญของการศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดการห่วงโซ่อุปทานยางพาราของจังหวัดศรีสะเกษ ในปัจจุบัน คือ ตัวแทนพ่อค้ายางพารา ผู้ส่งออกยางพาราสำเร็จรูป โรงงานแปรรูปยางดิบ และโรงงานผลิตผลิตภัณฑ์ยาง ในเขตจังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 367 คน เนื่องจากเป็นกลุ่มบุคคลที่อยู่ในช่วงกลางน้ำและปลายน้ำ ซึ่งสามารถให้ข้อเท็จจริงและความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์มากที่สุดสำหรับการวิจัย 2.2 ผู้มีส่วนร่วมในการให้ข้อมูลสำคัญของการสัมภาษณ์เชิงลึกผลกระทบจากการเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนต่อการจัดการระบบโลจิสติกส์ในปัจจุบัน คือ ตัวแทนพ่อค้ายางพารา ผู้ส่งออกยางพาราสำเร็จรูป โรงงานแปรรูปยางดิบ และเกษตรกรเจ้าของสวนยางพารา ที่ถือใบอนุญาตต่างๆ ตามพระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2542 ประจำปี 2554 ในเขตจังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 7 คน ซึ่งได้มาจากการแบบเจาะจง (Purposive Selected) ตามคุณวุฒิ และประสบการณ์ทางด้านยาพารา และสินค้าเกษตร และผู้ทรงคุณวุฒิด้านการพัฒนาระบบโลจิสติกส์ จำนวน 7 คนฯ 2.3 ผู้มีส่วนร่วมในการให้ข้อมูลสำคัญของประชาชนสนทนากลุ่ม (Focus Gruop Discussion) เพื่อกำหนดแนวทางการเพิ่มสมรรถนะเพื่อพัฒนาศักยภาพการส่งออกของอุตสาหกรรมยางพาราในจังหวัดศรีสะเกษ คือ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการพัฒนาระบบการจัดการห่วงโซ่อุปทาน และโลจิสติกส์ จำนวน 7 คน ซึ่งได้มาจากการแบบเจาะจง (Purposive Selected) ตามคุณวุฒิ และประสบการณ์ทางด้านยาพารา และสินค้าเกษตร