การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลการใช้สื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ เรื่องหลักการพยาบาลผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรังต่อความรู้ของนักศึกษาพยาบาล คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินประสิทธิภาพของสื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ เปรียบเทียบความรู้ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการสอนแบบปกติกับกลุ่มที่ได้รับการสอนแบบปกติร่วมกับการใช้สื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาพยาบาล ในการเรียนโดยใช้สื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 2 หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่กำลังเรียนวิชาการพยาบาลผู้ป่วยผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 1 ภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2551 จำนวน 60 คน จัดกลุ่มตัวอย่างโดยการจับคู่ ตามระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมตลอดปีการศึกษา โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ (1) สื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ เรื่องหลักการพยาบาลผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรัง (2) แบบทดสอบความรู้ก่อนและหลังเรียน ซึ่งมีความยกง่าย (P) อย่างระหว่าง 0.25-0.88 มีค่าอำนาจจำแนก (r) 0.47-0.75 ค่าความเที่ยงวิเคราะห์โดยใช้สูตรคูเตอร์-ริชาร์ดสัน (KR-20) มีค่าเท่ากับ จ.79 และ (3) แบบประเมินความพึงพอใจในการใช้สื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ แบบประเมินดังกล่าวผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ และนำไปหาความเที่ยงได้ค่าสัมปะสิทธิ์แอลฟา 0.83 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แพร์ ที เทส และ ที เทส

     ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิภาพของสื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ เท่ากับ 84.70/96 เป็นไปตามที่กำหนดไว้ 80/80 คะแนนเฉลี่ยความรู้ของกลุ่มทดลองหลังใช้สื่อคาราโอเกะ (12.40) สูงกว่าก่อนใช้สื่อคาราโอเกะ (8.47) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 ส่วนคะแนนเฉลี่ยกลุ่มที่ได้รับการสอนแบบปกติร่วมกับการใช้สื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ (12.40) สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการสอนแบบปกติเพียงอย่างเดียว (7.60) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 ความพึงพอใจของนักศึกษาพยาบาลต่อการใช้สื่อวีดิทัศน์คาราโอเกะ ของกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด ข้อที่พึงพอใจมากที่สุด คือ ประโยชน์ต่อการทบทวนความรู้ด้วยตนเอง ร้อยละ 73.3 รองลงมา คือ การจูงใจให้ศึกษาความรู้เพิ่มเติม ร้อยละ 70 และ การกระตุ้นการเรียนรู้ ร้อยละ 63.3