กากมะเขือเทศเป็นผลพลอยได้จากการผลิตซอสมะเขือเทศผสมกับมันสาปะหลังใน (Tomato Pomace-Cassava Mixes, TPCM) ในสัดส่วน 80: 20 (น้ำหนักเปียกะน้ำหนักแห้ง) เพื่อนำมาเป็นวัตถุดิบพลังงานสำหรับสัตว์องค์ประกอบทางเคมีของ TPCM ประกอบด้วยวัตถุแห้งโปรตีนไขมันเยื่อใยและลิกนินอยู่ในช่วง 91,85-93,04, 9.29-10.79, 7.78-7.93, 20.07-21.71 และ 12,42-15.6896 ตามลำดับวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อหาวิธีการลดปริมาณเยื่อใยและลิกนินใน TPCM โดยใช้การหมักด้วยราขาวซึ่งมีประสิทธิภาพในการย่อยสลายลิกนินรวมทั้งการทดสอบการย่อยและใช้ประโยชน์ได้ของโภชนะของกากมะเขือเทศในสุกรดังนั้นจึงทำการเพาะเลี้ยงราขาวในอาหารเลี้ยงเชื้อ potato dextrose agar (PDA) บ่มที่อุณหภูมิห้องประมาณ 3 วันแล้วนำมาเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4C จากนั้นหมัก TPCM ด้วยราขาวที่ปั่นผสมลงในอาหารเลี้ยงเชื้อในระดับ 0, 1, 1.2 และ 1.5 96 บ่มเป็นระยะเวลา 0, 10, 20, 30, 40 และ 50 วันตามแผนการทดลอง 1 X 6 factoria, arrangement in CRD พบว่ามีความแตกต่างทางสถิติ (P <0.05) ขององค์ประกอบทางเคมีตามระดับความเข้มข้นของราขาวที่แตกต่างกันและพบว่าเมื่อระยะเวลาการหมักนานขึ้นกลับมีผลทำให้ปริมาณเยื่อใยและลิกนินมีปริมาณเพิ่มขึ้นทั้งนี้อาจเนื่องมาจากสภาวะการหมักที่อาจไม่เหมาะสมสำหรับราขาวโดยเฉพาะความเป็นกรดของกากมะเขือเทศทำให้ pH มีค่าต่ากว่า 4 ราขาวไม่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างไรก็ตาม TPCM ที่ไม่มีสารหมักด้วยรายาวเมื่อทิ้งไว้ 10 วันทำให้ปริมาณลิกนินและเยื่อใยต่ำสุดดังนั้นจึงสามารถนำไปใช้เป็นวัตถุดิบอาหารสัตว์ได้หลังจากนำไปประเมินคุณค่าทางโภชนะในสัตว์แล้วผลพบว่าค่าการย่อยได้ของวัตถุแห่งเถ้าโปรตีนไขมันเยื่อใยลิกนินเท่ากับ 82 96, 64.58, 70 75, 69,44, 75, 71 และ 10.67 9% ตามลำดับและมีค่าพลังงานย่อยได้และพลังงานใช้ประโยชน์ได้เท่ากับ 3,520 และ 3,136 กิโลแคลอรีต่อกิโลกรัมตามลำดับ