วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาความเป็นพิษและการตกค้างของอะฟลาทอกซินบี 1 ที่ระดับความเข้มข้น 40, 80 และ 160 ppb ในปลานิล โดยตรวจหาค่าทางโลหิตวิทยาของเม็ดเลือดขาว การทำงานของเอนไซม์ตับ การเปลี่ยนแปลงทางจุลพยาธิวิทยาของตับ ไต ม้าม ลำไส้และเหงือก ปริมาณสารพิษตกค้างในกล้ามเนื้อและการขับออกทางอุจจาระ ผลการศึกษาแสดงว่ากลุ่มที่ได้รับสารพิษพบจำนวนโมโนไซต์และนิวโทรฟิลสูงขึ้น ส่วนลิมโฟไซต์ลดลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ระดับเอนไซม์ GPT, GOT, ALP และ GGT ในกลุ่มที่ได้รับ อะฟลาทอกซินบี 1 ที่ระดับความเข้มข้น 40, 80 และ 160 ppb มีค่าเพิ่มสูงกว่าในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การเปลี่ยนแปลงทางจุลพยาธิวิทยา พบเซลล์ตับเสื่อมสภาพแบบมีไขมันแทรกอยู่ทั่วไปและพบการตายของเซลล์ตับ พบการเสื่อมสภาพของท่อไต เยื่อบุผนังลำไส้บางส่วนลอกหลุด พบเหงือกบวมและมีการอักเสบ การตกค้างของอะฟลาทอกซินบี 1 ในกล้ามเนื้อของปลานิลที่ได้รับสารพิษครั้งเดียว พบปริมาณสูงสุด 0.93 + - 0.35 ppb ในเวลา 96 hr. ระดับการตกค้างจะลดลงจนสิ้นสุดการทดลอง การขับออกทางอุจจาระพบปริมาณสูงสุด 8.32 ppb ในเวลา 24 hr. ระดับการขับออกจะลดลงจนสิ้นสุดการทดลอง ส่วนปลานิลที่ได้รับสารพิษติดต่อกันเป็นเวลา 7 วัน พบปริมาณสูงสุด 1.31 + - 0.33 ppb ในเวลา 72 hr. ระดับการตกค้างจะลดลงจนสิ้นสุดการทดลอง การขับออกทางอุจจาระพบปริมาณสูงสุด 34.53 ppb ในเวลา 96 hr. ระดับการขับออกจะลดลงจนสิ้นสุดการทดลอง ผลการศึกษาแสดงว่าระยะเวลาขับออกของอะฟลาทอกซินบี 1 ในเวลา 7-10 วัน จัดว่ามีความปลอดภัยต่อผู้บริโภคปลานิล.