วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบทางสังคมและวัฒนธรรมจากการพัฒนาการท่องเที่ยวภายใต้โครงการสามเหลี่ยมเศรษฐกิจของบ้านไทย-จัวงเฟลน อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ จากการเก็บตัวอย่างข้อมูลเชิงลึกจำนวน 45 ราย โดยเก็บข้อมูลในพื้นที่ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2547- เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ใช้การบรรยายแบบพรรณนา มีรูปภาพ ตาราง และแผนที่ประก อบเนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า การที่บริเวณพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของบ้านไทย-จังโหลน มีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วนั้น ส่งผลให้เมืองเกิดการขยายตัวและเปลี่ยนสภาพจากการทำสวนยางและการค้าชายแดนไปเป็นเมืองศูนย์กลางทางด้านธุรกิจการบริการ (อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว) และธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ ที่มีทั้งอาคารพาณิชย์ โรงแรม สถาบันบันเทิง ร้านค้า โดยมีจุดเน้นของชุมชนเป็นแหล่งบันเทิงประเภทสถานเริงรมย์ ซึ่งทำให้เศรษฐกิจของพื้นที่เจริญขึ้น แต่ในขณะเดียวกันพื้นที่ดังกล่าวกลายเป็นแหล่งแสวงหาประโยชน์จากคนหลากหลายกลุ่ม หลากหลายอาชีพ การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวนี้เองนำมาซึ่งผลกระทบที่เกิดขึ้นในชุมชนทั้งด้านบวกและลบ ผลกระทบด้านบวกที่เห็นชัดเจนที่สุด คือ รายได้ของคนในพื้นที่เพิ่มขึ้น สามารถเข้าถึงระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานได้ดีขึ้น ขณะเดียวกันผลกระทบด้านลบพบว่า ปัยหาทางสังคมและวัฒนธรมเพิ่มมากขึ้น ทั้งเรื่องหญิงบริการ ปัญหาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ การฉ้อโกง การปล้นทรัพย์ การพนันและยาเสพติดให้โทษ นอกจากนี้ยังพบว่าราคาที่ดินสูงขั้น วิถีชีวิตของชาวบ้านเปลี่ยนไป ความสัมพันธ์ของชาวบ้านเปลี่ยนไปจากความสัมพันธ์แบบเพื่อนเป็นนายจ้างกับลูกจ้างความรู้สึกผูกพันและรักท้องถิ่นลดลง รวมถึงค่านิยมทางสังคมของเด็กและเยาวชนเปลี่ยแปลงเป็นการลอกเลียนแบบพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวและหญิงบริการ.