ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2552 เป็นธรรมนูญฯ ฉบับแรกของ ประเทศไทย ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องมือสำคัญที่กำหนดในพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2550 ผ่านกระบวนการยกร่างที่มุ่งใช้องค์ความรู้ทางวิชาการทั้งจากการทบทวนสถานการณ์ ของระบบสุขภาพในระบบย่อยต่าง ๆ รวมถึงความรู้ที่เกี่ยวข้องทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อนำมาใช้เป็นข้อมูลประกอบการพิจารณายกร่างสาระเนื้อหาในธรรมนูญฯ ซึ่งพระราชบัญญัติ สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2550 ได้กำหนดให้คณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (คสช.) ทบทวน ธรรมนูญฯ อย่างน้อยทุกห้าปี โดยการทบทวนสาระของธรรมนูญฯ ในครั้งแรกนี้ สถาบันวิจัย ระบบสาธารณสุข (สวรส.) และสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช.) ได้ร่วมกันจัดทำ โครงการศึกษาและทบทวนความรู้จากกระบวนการขับเคลื่อน ใช้ประโยชน์ธรรมนูญว่าด้วย ระบบสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2552 โดยมีนายแพทย์ณรงค์ศักดิ์ อังคะสุวพลา เป็นประธาน คณะกรรมการกำกับทิศทางโครงการฯ ซึ่งประกอบด้วยโครงการศึกษาย่อย ๆ อีก 10 โครงการ ทั้งนี้ มี 8 โครงการย่อยที่เป็นการทบทวนสถานการณ์ระบบสุขภาพรายหมวด ตามธรรมนูญ ว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2552 โดยได้นักวิจัยจากสหสาขาวิชา จำนวน 8 ทีม ศึกษา ทบทวนและวิเคราะห์สถานการณ์ของแต่ละระบบในช่วง 5 ปีที่ผ่านมาเพื่อประเมินสถานการณ์ โอกาส ภัยคุกคามในระบบสุขภาพรายหมวด ตั้งแต่หมวด 4 ถึง หมวด 12 โดยนำสาระสำคัญ ของหมวด 1 ถึง หมวด 3 ที่เป็นปรัชญา แนวคิดหลัก ลักษณะพึงประสงค์ของระบบสุขภาพ มาใช้ในการวิเคราะห์ร่วมด้วย หลังจากการศึกษาทั้ง 8 เรื่องย่อยเสร็จสมบูรณ์ คณะกรรมการกำกับทิศทางโครงการฯ จึงมอบหมายให้มีทีมสังเคราะห์กลางทำหน้าที่ประมวลข้อมูลจากผลการศึกษาย่อย วิเคราะห์ สังเคราะห์สถานการณ์และบริบทโดยรวมที่มีผลต่อระบบสุขภาพ รวมทั้งทบทวนแนวโน้มใหม่ๆ ของระบบสุขภาพในอนาคต เพื่อให้ง่ายต่อการใช้ประโยชน์ และสามารถนำมาใช้คาดการณ์ เหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้น ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นในการทบทวนธรรมนูญว่าด้วยระบบ สุขภาพแห่งชาติ ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เป็นจริงมากยิ่งขึ้น

สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ และสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข

ภายใต้โครงการศึกษาและทบทวนความรู้จากกระบวนการขับเคลื่อนใช้ประโยชน์ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2552 โดยความร่วมมือและสนันบสนุนของ สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ และสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข