วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2535

ขณะนี้ป่าชายเลนและพื้นที่ป่าชายเลนในประเทศไทยได้ถูกบุกรุกทำลายลง เป็นจำนวนมาก สาเหตุหนึ่งที่ป่าชายเลนและพื้นที่ป่าชายเลนถูกทำลายนั้น คือ การไม่มีกฎหมายโดยตรงในการจัดการ นอกจากนี้ ยังมีมติคณะรัฐมนตรีฉบับต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับป่าชายเลนอีกจำนวนหนึ่ง ต่างมีจุดบกพร่องในส่วนที่เกี่ยวข้องกับป่าชายเลนทั้งสิ้น การที่จะแก้ไขกฎหมาย เหล่านี้ทุกฉบับ เป็นส่งที่กระทำได้ ยากและใช้เวลานาน ฉะนั้น วิทยานิพนธ์เรื่องนี้จึงได้เสนอโครงสร้างที่เหมาะสมของกฎหมายจัดการป่าชายเลน เพื่อนามาแก้ไขปัญหาและป้องกันปัญหาการจัดการป่าชายเลนและการจัดการพื้นที่ป่าชายเลนซึ่งการกำหนดโครงสร้างที่เหมาะสมนี้ ไม่เพียงแต่จะพิจารณาจากข้อบกพร่องของกฎหมายต่าง ๆ ยังได้ นำวิธีการทางกฎหมายต่างประเทศที่ประสบความสำเร็จมาวิเคราะห์หาโครงสร้างที่ เหมาะสมด้วย กฎหมายของประเทศดังกล่าว ได้แก่ มาเลเซียและอินโดนีเซีย โครงสร้างใหม่นี้ประกอบด้วยรูปแบบ 3 ประการ คือ 1.องค์กรเจ้าหน้าที่ 2.เนื้อหากฎหมาย ได้แก่ การคุ้มครองพื้นที่ การใช้ประโยชน์ในพื้นที่ การควบคุมพื้นที่ 3.สภาพบังคับของกฎหมายซึ่งรวมถึงมาตรการในการบังคับการให้เป็นไปตามกฎหมาย แต่อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จของกฎหมายซึ่งแม้จะประกอบด้วยโครงสร้างใหม่นี้แล้วก็ตาม ยังต้องประกอบกับความร่วมมือของประชาชนในการปฏิบัติตามกฎหมายและประกอบด้วยการรู้ถึงคุณค่า ของสิ่งแวดล้อมด้วยอีกประการหนึ่ง