วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2535

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือ 1. เพื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและความแปรปรวนของค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณกำลังสอง (R2) ที่ได้จากเทคนิควิธีการคัดตัวแปรทำนาย เข้าสู่สมการถดถอย 3 วิธีคือ การเลือกตัวแปรแบบไปข้างหน้า (Forward Selection) การกำจัดตัวแปรแบบถอยหลัง (Backward Elimination) และการถดถอยแบบขั้นบันได (Stepwise Regression) เมื่อตัวแปรทำนายมีความสัมพันธ์ในระดับเดียวกัน 2. เพื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยและความแปรปรวนของ R2 ที่ได้จากวิธีคัดตัวแปรวิธีเดียวกัน เมื่อตัวแปรทำนายมีความสัมพันธ์ในระดับต่างๆ 3. เพื่อเปรียบเทียบร้อยละของตัวแปรทำนายที่ถูกคัดเข้าสมการในอันดับต่าง ๆ ด้วยวิธีการคัดตัวแปรแบบไปข้างหน้า (Forward Selection) และการถดถอยแบบขั้นบันได (Stepwise Regression) เมื่อตัวแปรทำนายมีความสัมพันธ์ในระดับเดียวกัน ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทำนาย คือ (0.00-0.30) (0.30-0.80) และ (0.80-1.00) ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทำนายกับตัวพยากรณ์คือ (0.30-1.00) ตัวแปรทำนายมี 5 ตัว กลุ่มตัวอย่างมีขนาด 10 เท่าของตัวแปรทำนาย โดยใช้เทคนิคมอนติคาร์โลซีมูเลชั่น ทำการทดสอบสถานการณ์ละ 200 ครั้ง ผลการวิจัยพบว่า 1. เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทำนายอยู่ในระดับเดียวกัน ค่าเฉลี่ยของ R2 ที่ได้จาก 3 วิธี มีค่าเกือบเท่ากัน แตกต่งกันอย่างไม่มีนัยสำคัญที่ α = 0.05 ความแปรปรวนของ R2 มีค่าต่ำ และใกล้เคียงกัน 2. เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรทำนายอยู่ในระดับต่างกัน ค่าเฉลี่ยของ R2 ที่ได้จากวิธีคัดตัวแปรวิธีเดียวกัน มีค่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ α = 0.05 ความแปรปรวนของ R2 มีค่าต่ำและใกล้เคียงกัน 3. ตัวแปรทำนายที่ถูกคัดเข้าสมการในอันดับต่างๆ จากวิธีการคัดตัวแปรแบบไปข้างหน้า (Forward Selection) และวิธีถดถอยแบบขั้นบันได (Stepwise Regression) เมื่อตัวแปรทำนายมีความสัมพันธ์ในระดับเดียวกัน จะคล้ายคลึงกัน และมีร้อยละในการเข้าสมการในแต่ละอันดับใกล้เคียงกัน