วิทยานิพนธ์ (วท.ม.) --จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

ที่มา: การรักษาภาวะช่องท้องอักเสบจากแบคทีเรีย Enterobacteriaceae ด้วยยาปฏิชีวนะตามความไวของเชื้อเพียงชนิดเดียวมีผลลัพธ์การรักษาที่ไม่ดีเท่าที่ควร อย่างไรก็ตามปัจจุบันยังไม่เคยมีการศึกษาเปรียบเทียบแบบไปข้างหน้าระหว่างการให้ยาปฏิชีวนะดังกล่าวและการให้ยาปฏิชีวนะตามความไวของเชื้อเพียงชนิดเดียวมาก่อน วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการศึกษาสหสถาบันแบบไปข้างหน้า ในโรงพยาบาลทั้งหมด 22 แห่ง ระยะเวลาดำเนินการศึกษา 6 เดือน ในผู้ป่วยล้างไตทางช่องท้องซึ่งมีภาวะช่องท้องอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียแกรมลบ ผู้ป่วยจะถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 1 ชนิด และกลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 2 ชนิด ประเมินผลประสิทธิภาพการรักษาจากผลรวมของผลลัพธ์การรักษาที่ไม่ดี ได้แก่ การล้มเหลวของการรักษา การเอาสายล้างช่องท้องออก การเสียชีวิต และการเกิดภาวะช่องท้องอักเสบซ้ำ ผลการศึกษา: มีผู้ป่วยล้างไตทางช่องท้องที่มีภาวะช่องท้องอักเสบซึ่งสามารถเข้าร่วมการศึกษาได้ทั้งหมด 66 ราย กลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 1 ชนิด 34 ราย และกลุ่มที่ได้รับยาปฏิชีวนะ 2 ชนิด 32 ราย ข้อมูลพื้นฐานทั้งสองกลุ่มไม่แตกต่างกัน ไม่พบความแตกต่างของผลรวมของผลลัพธ์การรักษาที่ไม่ดี (ร้อยละ 23.5 และ 28.1, p=0.78) และไม่พบภาวะแทรกซ้อนจากการให้ยาปฏิชีวนะ ซึ่งได้แก่ การแพ้ยา การเกิดการติดเชื้อดื้อยา และภาวะช่องท้องอักเสบจากเชื้อรา สรุปผลการศึกษา: ไม่พบว่าการให้ยาปฏิชีวนะตามความไวของเชื้อร่วมกันสองชนิดในผู้ป่วยล้างไตทางช่องท้องที่มีภาวะช่องท้องอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียแกรมลบทั่วไปมีประสิทธิภาพการรักษาดีกว่าการให้การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะเพียงชนิดเดียว