วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การได้มาซึ่งใบอนุญาต สถาปนิกจะต้องมีความพร้อมด้านการปฏิบัติวิชาชีพ ซึ่งประกอบไปด้วยความรู้ที่ได้รับการรับรองและความพร้อมด้านทักษะที่จำเป็นต่อการทำงาน ช่วงหนึ่งสภาสถาปนิกเคยวางแนวทางใช้ระบบสถาปนิกฝึกหัด(IDP) และระบบพัฒนาวิชาชีพต่อเนื่อง(CPD) โดยที่ระบบ IDP นั้นมีปัญหาถึงความไม่พร้อมด้านต่างๆ ในขณะที่ระบบ CPD นั้นคือการจัดการความรู้ด้านวิชาชีพสำหรับสถาปนิก กลับเป็นระบบที่มีความเป็นไปได้และจำเป็นต่อมาตรฐานการปฏิบัติวิชาชีพในอนาคต การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ในการนำส่วนหนึ่งของระบบ CPD ที่ว่าด้วยการจัดการความรู้มาพัฒนาในรูปแบบโครงการอบรมวิชาชีพในระดับภาคีสถาปนิก ซึ่งอาจพัฒนาเป็นแนวทางที่ทดแทนการสอบใบอนุญาตในปัจจุบัน โดยการวิจัยนั้นจะอาศัยข้อมูลจากเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการสัมภาษณ์สถาปนิกผู้ทรงคุณวุฒิ และการตอบแบบสอบถามกับกลุ่มสถาปนิกที่ผ่านการสอบใบอนุญาต ร่วมกับกลุ่มนักศึกษาในระดับปริญญาตรี จากการศึกษาพบว่า โครงการอบรมวิชาชีพระดับภาคีสถาปนิก เป็นแนวทางหนึ่งที่ช่วยพัฒนาความพร้อมด้านทักษะความรู้ให้สถาปนิกที่จะเข้าสู่วิชาชีพ แต่ต้องมีการคำนึงถึงประเด็นต่างๆ คือ 1. การบริหารจัดการโครงการจะต้องไม่เกิดผลกระทบด้าน ภาระเวลาและค่าใช้จ่ายที่จะเกิดขึ้น 2. โครงการอบรมต้องจัดให้เกิดขึ้นทั่วทุกภูมิภาคและไม่เกิดภาระด้านการเดินทาง 3. ควรประชาสัมพันธ์ให้องค์กรวิชาชีพและผู้เกี่ยวข้องเห็นถึงถึงประโยชน์ในการจัดการอบรมถ่ายทอดความรู้ ข้อเสนอแนะในการวิจัยนี้คือ ควรส่งเสริมการจัดอบรมวิชาชีพระดับภาคีสถาปนิก ให้เกิดขึ้นอย่างเป็นระบบ โดยองค์กรวิชาชีพที่มีศักยภาพในการดำเนินการ เมื่อการอบรมเกิดเป็นระบบที่มีความพร้อมในการบริหารจัดการมากขึ้น จึงสามารถพัฒนาเป็นแนวทางที่ทดแทนการสอบได้ โดยการบริหารจัดการนั้นจะต้องไม่ให้เกิดภาระด้านเวลา รวมถึงภาระด้านอื่นๆ ที่จะส่งผลกับการได้มาซึ่งใบอนุญาตเพื่อเข้าสู่วิชาชีพ