วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของท่าทีผู้ซักถามและการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้ถูกซักถามต่อการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม ผู้เข้าร่วมการวิจัยคือ นิสิตระดับปริญญาตรี จำนวน 123 คน ถูกสุ่มเข้าเงื่อนไขใดเงื่อนไขหนึ่ง ได้แก่ ท่าทีผู้ซักถามแบบเป็นมิตรหรือไม่เป็นมิตร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) มาตรวัดการเห็นคุณค่าในตนเอง 2) มาตรวัดการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเชิงชั้น ผลการวิจัยพบว่า 1.ผู้ถูกสัมภาษณ์ในเงื่อนไขผู้ซักถามแบบไม่เป็นมิตรคล้อยตามสิ่งชี้นำครั้งที่ 2 และเปลี่ยนคำตอบ มากกว่าผู้ถูกสัมภาษณ์ในเงื่อนไขผู้ซักถามแบบเป็นมิตร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.การเห็นคุณค่าในตนเองไม่มีความสัมพันธ์กับการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม 3.ไม่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างท่าทีของผู้ซักถาม และการเห็นคุณค่าในตนเองกับการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม