วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มเวลาพร้อมใช้งานของเครื่องขัดชิ้นงานในกระบวนการผลิตชิ้นส่วนหัวอ่านและหัวเขียนฮาร์ดดิสก์ไดร์ฟ จากความต้องการสินค้ารุ่นใหม่ที่เพิ่มมากขึ้นทำให้เครื่องขัดชิ้นงานของโรงงานกรณีศึกษากลายเป็นเครื่องจักรคอขวด ซึ่งจากข้อมูลพบว่าเครื่องขัดชิ้นงานมีเวลาพร้อมใช้งานเพียง 73.1% งานวิจัยนี้จึงได้ทำการศึกษาหาสาเหตุและทำการแก้ไขเพื่อเพิ่มเวลาพร้อมใช้งานให้สูงขึ้น การดำเนินงานวิจัยเริ่มจากศึกษาสาเหตุที่ทำให้เครื่องจักรสูญเสียเวลาในการทำงานซึ่งพบว่า สาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากการทำงานผิดปกติของเครื่องจักรเนื่องจากนโยบายการเปลี่ยนชิ้นส่วนเมื่อเกิดความเสียหายขึ้นแล้ว การรอชิ้นงานจากกระบวนการก่อนหน้าและการรอซ่อมเครื่องจักร จึงเกิดแนวคิดที่จะปรับปรุงแผนการเปลี่ยนชิ้นส่วนที่เหมาะสมโดยใช้แบบจำลองสถานการณ์และพิจารณาร่วมกับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น รวมถึงการปรับปรุงกระบวนการทำงานให้ดีขึ้นโดยใช้แนวคิดแบบลีน โดยระดับของการเปลี่ยนชิ้นส่วนในการทดลองแบ่งเป็น 3 ระดับได้แก่ระดับที่ 1 คือการเปลี่ยนชิ้นส่วนเมื่อหมดอายุการใช้งาน ระดับที่ 2 คือการเปลี่ยนชิ้นส่วนที่ 75% ของอายุการใช้งาน และระดับที่ 3 คือการเปลี่ยนชิ้นส่วนที่ 50% ของอายุการใช้งาน จากผลการทดลองพบว่าแผนการเปลี่ยนชิ้นส่วนที่ดีที่สุดคือการเปลี่ยนมอเตอร์และหัวบอนด์เมื่อหมดอายุการใช้งาน การเปลี่ยนเซนเซอร์ พาวเวอร์ซัพพลาย วอยซ์คอยล์ฟิงเกอร์ และลิ่มที่ 75% ของอายุการใช้งาน และการเปลี่ยนคอนโทรลพาเนลที่ 50% ของอายุการใช้งาน ซึ่งจากแผนการเปลี่ยนชิ้นส่วนนี้ทำให้เวลาพร้อมใช้งานของเครื่องขัดชิ้นงานเพิ่มขึ้นเป็น 83.8% โดยสามารถลดค่าใช้จ่ายในการสั่งซื้อเครื่องจักรในปี 2558 ได้ 897,501 เหรียญสหรัฐ