วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของบุคลิกภาพความซื่อสัตย์ บุคลิกภาพความเมตตา การกล้าแสดงออกอย่างเหมาะสม ลักษณะนิสัยวิตกกังวล บุคลิกภาพแบบปัจเจกนิยมและคติรวมหมู่ ต่อความเป็นไปได้ในการโกหกและการยอมรับการโกหกในรูปแบบ การโกหกเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่น การโกหกเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง การโกหกเพื่อให้สังคมยอมรับ และการโกหกเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง นิสิตระดับปริญญาตรีจำนวน 139 คน ได้ตอบชุดแบบสอบถามที่ประเมินบุคลิกภาพ และมาตรวัดความเป็นไปได้ในการโกหกและการยอมรับการโกหกเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่น การโกหกเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง การโกหกเพื่อให้สังคมยอมรับ และการโกหกเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง โดยให้อ่านสถานการณ์สมมติ ผลการวิจัยพบว่า 1. บุคลิกภาพความซื่อสัตย์ไม่มีอิทธิพลต่อความเป็นไปได้ในการโกหกทุกรูปแบบ แต่มีอิทธิพลทางลบต่อการยอมรับการโกหกในรูปแบบการโกหกเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (β = -.27, p < .05) 2. บุคลิกภาพความเมตตาไม่มีอิทธิพลต่อความเป็นไปได้ในการโกหกและการยอมรับการโกหกเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่น 3. การกล้าแสดงออกมีอิทธิพลทางลบต่อความเป็นไปได้ในการโกหกเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (β = -.24, p < .05) แต่ไม่มีอิทธิพลต่อการยอมรับการโกหกเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง 4. ลักษณะนิสัยวิตกกังวลไม่มีอิทธิพลต่อความเป็นไปได้ในการโกหกและการยอมรับการโกหกทุกรูปแบบ 5. บุคลิกภาพแบบปัจเจกนิยมไม่มีอิทธิพลต่อความเป็นไปได้ในการโกหกและการยอมรับการโกหกเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง 6. บุคลิกภาพแบบคติรวมหมู่ไม่มีอิทธิพลต่อความเป็นไปได้ในการโกหกและการยอมรับการโกหกเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่น