วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1.) สภาพการณ์และบทบาทของแม่เลี้ยงเดี่ยวในสังคมไทย 2.) รูปแบบความสัมพันธ์และลักษณะการสื่อสารของแม่เลี้ยงเดี่ยวในสังคมไทย 3.) การรับรู้ปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อการสื่อสารและความสำเร็จในการเลี้ยงดูลูกจากการรับรู้ของแม่เลี้ยงเดี่ยว วิธีการวิจัยประกอบด้วยการสำรวจด้วยแบบสอบถามออนไลน์แม่เลี้ยงเดี่ยวจำนวน 100 คน การสัมภาษณ์เชิงลึกแม่เลี้ยงเดี่ยว 30 คน การสัมภาษณ์จิตแพทย์และนักจิตวิทยา 3 คน และการศึกษาจากเอกสารเพิ่มเติม ผลการวิจัยพบว่า 1.) กลุ่มตัวอย่างแม่เลี้ยงเดี่ยวส่วนใหญ่ของการสำรวจด้วยแบบสอบถามออนไลน์มีอายุระหว่าง 31-40 ปี มีสถานภาพหย่าร้างมากที่สุด ส่วนใหญ่มีบุตรคนเดียว มีการศึกษาระดับปริญญาตรี มีรายได้ระหว่าง 15,001-30,000 บาทต่อเดือน ประกอบอาชีพพนักงานบริษัทเอกชน/รัฐวิสาหกิจ มีบทบาทด้านการเป็นผู้นำครอบครัว และตัดสินใจเรื่องต่างๆภายในบ้านเพียงลำพังมากที่สุด โดยส่วนใหญ่อดีตสามีจะไม่มีในการร่วมเลี้ยงดูลูก ขณะที่จากการสำรวจด้วยเอกสาร พบว่า สาเหตุการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวส่วนใหญ่มาจากการหย่าร้าง และพบว่าครอบครัวที่ไม่จดทะเบียนสมรสมีแนวโน้มจะเข้าสู่การเป็นครอบครัวพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยวสูงกว่าครอบครัวที่จดทะเบียนสมรส 2.) รูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างแม่เลี้ยงเดี่ยวและลูกที่พบมากที่สุด คือ มีระดับความใกล้ชิดสนิทสนมสูง และมีรูปแบบการการสื่อสารในครอบครัวแบบประชาธิปไตย 3.) ปัจจัยที่มีผลต่อการสื่อสารและความสำเร็จในการเลี้ยงดูลูกจากการรับรู้ของของแม่เลี้ยงเดี่ยวมากที่สุดคือ ขนาดครอบครัว รองลงมาคือการศึกษาและรายได้ของแม่เลี้ยงเดี่ยว และบทบาทและความสัมพันธ์ของอดีตสามี ตามลำดับ