การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์ในชีวิตทางลบ เหตุการณ์ในชีวิตทางบวกและการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถามโดยมีการเห็นคุณค่าในตนเองเป็นตัวแปรส่งผ่าน ผู้ร่วมการวิจัยจำนวน 119 คน แบ่งเป็นเพศชาย 40 คน เพศหญิง 79 คน เข้าร่วมการวัดการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม เมื่ออยู่ในระยะทิ้งช่วงเวลา 20 นาที ให้ผู้ร่วมการวิจัยทำแบบสอบถามเหตุการณ์ในชีวิตและมาตรวัดการเห็นคุณค่าในตนเอง ผลการวิเคราะห์อิทธิพลพบว่า เหตุการณ์ในชีวิตทางลบและเหตุการณ์ในชีวิตทางบวกมีอิทธิพลทางตรงต่อการเห็นคุณค่าในตนเอง (p < .01) การเห็นคุณค่าในตนเองไม่มีอิทธิพลทางตรงต่อการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม เหตุการณ์ในชีวิตทางลบและเหตุการณ์ในชีวิตทางบวกไม่มีอิทธิพลทางอ้อมต่อการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถามโดยมีการเห็นคุณค่าในตนเองเป็นตัวแปรส่งผ่าน นอกจากนี้เหตุการณ์ในชีวิตทางลบมีอิทธิพลทางตรงต่อการคล้อยตามสิ่งชี้นำในกระบวนการซักถาม (การยอมเชื่อตามคำถามชี้นำครั้งที่ 1) (p < .05)

วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557