วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งเน้นศึกษาถึงผลกระทบของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ.1982 ที่มีต่อรัฐเจ้าของธง โดยจะศึกษาถึงสิทธิและหน้าที่ของรัฐเจ้าของธงตามที่บัญญัติไว้ รวมถึงหากรัฐเจ้าของธงถูกละเมิดสิทธิ รัฐเจ้าของธงจะมีมาตรการในการปกป้องเรือที่ชักธงของตนอย่างไร และในทางกลับกันหากรัฐเจ้าของธงไม่ปฏิบัติหน้าที่ที่ตนมีให้สอดคล้องกับบทบัญญัติ รัฐเจ้าของธงจะมีความรับผิดชอบอย่างไร ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่ในเรื่องความปลอดภัยทางทะเล การคุ้มครองและรักษาสิ่งแวดล้อมทางทะเล การอนุรักษ์และจัดการทรัพยากรที่มีชีวิตในทะเล และในเรื่องแรงงานทางทะเล เนื่องจากประเทศไทยเป็นภาคีของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 ประเทศไทยจึงมีพันธกรณีที่จะออกกฎหมายภายในรองรับอนุสัญญาฉบับนี้ โดยวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จะนำบทบัญญัติในอนุสัญญามาวิเคราะห์เปรียบเทียบกับกฎหมายและข้อบังคับของประเทศไทยว่ามีมาตรการในเรื่องเหล่านั้นอย่างเพียงพอหรือไม่ รวมถึงมีมาตรการการบังคับให้เป็นไปตามกฎหมายอย่างมีประสิทธิภาพหรือไม่ หากไม่มีหรือไม่เพียงพอ ประเทศไทยควรจะมีแนวทางในการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายที่มีอยู่อย่างไร จากการศึกษาพบว่า ประเทศไทยมีกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเรือ แต่มีอยู่อย่างกระจัดกระจายในกฎหมายหลายฉบับ และในบางด้านก็มีกฎหมายและข้อบังคับที่ใช้ควบคุมเรือไม่เพียงพอ อันส่งผลให้เรือไทยและมาตรการควบคุมเรือไทยไม่ได้รับการยอมรับในต่างประเทศ ดังนั้นประเทศไทยจึงควรจะปรับปรุงกฎหมายที่อยู่ให้สอดคล้องกับกฎเกณฑ์และมาตรฐานระหว่างประเทศตามที่อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 ได้บัญญัติไว้

วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557