วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยแบบเชิงทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอาการท้องผูกในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองก่อนและหลังได้รับกระบวนการพยาบาลที่เน้นการนวดท้องและเพื่อเปรียบเทียบอาการท้องผูกในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระหว่างกลุ่มที่ได้รับกระบวนการพยาบาลที่เน้นการนวดท้องกับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลปกติ โดยใช้หลักการทางสรีรวิทยาและการพยาบาลผู้ป่วยตามข้อวินิจฉัยการพยาบาลอาการท้องผูกที่เน้นการนวดท้องตามวิธีของ Sinclair (2011) เป็นกรอบแนวคิดในการศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วย อายุ 18-59 ปี จำนวน 50 คน ที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคหลอดเลือดสมองครั้งแรกและมีอาการท้องผูก โดยประเมินจากแบบประเมินอาการท้องผูก (Constipation Scoring System (CSS)) ของ Agachan และคณะ (1996) ได้คะแนน > 15 คะแนน แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 25 คน จับคู่กลุ่มตัวอย่างให้มีความคล้ายคลึงกันในเรื่องอายุ ตำแหน่งการเกิดพยาธิสภาพในสมองและยาที่ใช้รักษาโรคหลอดเลือดสมอง กลุ่มทดลองได้รับกระบวนการพยาบาลที่เน้นการนวดท้อง เป็นเวลา 2 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลปกติ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินอาการท้องผูกของ Agachan และคณะ (1996) ซึ่งผ่านการตรวจความตรงเชิงเนื้อหาและหาความเที่ยงได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค เท่ากับ .74 วิเคราะห์ข้อมูลสถิติโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติที่ใช้ในการทดสอบที (Independent t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนอาการท้องผูกของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองลดลงหลังได้รับกระบวนการพยาบาลที่เน้นการนวดท้อง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนอาการท้องผูกของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองกลุ่มที่ได้รับกระบวนการพยาบาลที่เน้นการนวดท้องน้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05